Sprookje

Afgelopen weekend ben ik met veel mensen in contact geweest en dit was erg inspirerend. Wat mij vooral is bij gebleven, mede door een aantal gesprekken met jonge vrouwen, is hoe wij als vrouwen met veel overtuigingen en idealen leven. Met name de overtuiging dat we een goeie baan moeten hebben, een relatie willen of eigenlijk nodig hebben, eventueel trouwen en kinderen (willen) krijgen, zit heel diep. Daarbij is het nooit goed, wat we ook doen. Als we geen relatie hebben, worden we vragend aangekeken waarom we alleen zijn, of we al aan het daten zijn en komt er iets van medelijden door als je zegt dat je alleen bent. Als we een relatie hebben, krijgen we de vraag of en wanneer we gaan trouwen (samenwonen). Als we samen met iemand zijn, komt de vraag over een kind. En als we een kind hebben, dan zijn we bezig met het tweede kind. Kortom, er is altijd iets wat ontbreekt, wat anders moet, waar we mee bezig zijn en waar we op gericht zijn. We leggen hiermee enorm veel druk op onszelf, wat resulteert in stress, onrust, nervositeit, en een constant gevoel van iets missen. Ik ken dat gevoel, want ik heb heel lang het gevoel gehad dat ik iets miste. Wat ik ook deed, het ging niet over. Een vrouw met wie ik praatte, herkende zich hierin. Ze deelde dat ze eigenlijk altijd het gevoel heeft dat ze iets mist. Wanneer is het gewoon goed, vraag ik mij af, gewoon zoals het is. Dit moment. En wat missen we eigenlijk? Is dat die baan, die partner of die trouwdag? Zo zag ik dit weekend ook een aantal familieleden, die ik lange tijd niet gezien had. Het nieuws dat ik weer alleen ben, resulteerde in een aantal spontane gesprekken. Bijvoorbeeld dat het met z’n tweetjes leuker en gezelliger is, dan alleen. Alleen zijn is saai. Of dat er zoveel vrouwen single zijn en zo graag een relatie zouden willen en naarstig op zoek zijn. Maar is het niet belangrijk dat je het fijn hebt met jezelf, is mijn vraag dan. Hoe zit het met onze eigen relatie? Daar hebben we het eigenlijk nooit over. Ik heb onlangs bewust de keuze gemaakt om single te zijn. Niet omdat ik zo graag alleen wil zijn, omdat ik mannen stom vind of omdat ik niet meer in relaties geloof. Juist wel! Maar ik wil me eerst ontdoen van al die overtuigingen, romantische idealen, behoeftes en sprookjes. Eigenlijk zijn heel veel relaties aangegaan vanuit een behoefte naar zekerheid, zei mijn collega vandaag, toen we het erover hadden. En verliefdheid, dat gaat ook over, en wat is er dan? Heerlijk, om zulke inspirerende en eerlijke collega’s te hebben!

 

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares