Aan de Amstel

Vanmiddag gingen James en ik een stukje fietsen langs de Amstel en wij eindigden al vrij snel op het terras van ’t Kalfje, heerlijk op het water en midden in de zon. Het was er enorm druk maar aangezien ik vlak vantevoren om een tafeltje had ‘ gevraagd’ (intenties doen wonderen) zaten we op de eerste rij. Het meisje van de bediening had er vandaag duidelijk geen zin in, wellicht wegens de drukte, wellicht om andere ongemakken. Hoe dan ook, ze liet het goed merken. Toen de mensen naast ons waren vertrokken, maakte ze ruw de tafel schoon en pakte met grof geweld de stoelen op en gooide ze bijna neer (in plaats van rustig aanschuiven). Ik observeerde het geheel en ook James keek ervan op. “Dat was niet gentle heh?”, zei hij tegen mij. Inderdaad, dat is voor de volgende gasten niet echt uitnodigend. Alles is energie, dus ook hoe je een stoel neerzit, een tafel schoonmaakt en de bestelling opneemt. Ik geef geen fooi, zei ik tegen James, toen ik afrekende. Een fooi uit gewoonte geven, voelt niet goed. Toen ik wegliep en dank je wel zei, kreeg ik een ijzige stilte terug. Wil je nog verder fietsen of terug naar huis, vroeg James. Terug naar huis zei ik, ik heb last van mijn zadel….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares