Als het goed gaat

Ik sprak vriendin P. vandaag via skype, zij woont sinds kort in China, en ze zei iets heel treffends, iets waar ik vandaag zelf over aan het mijmeren ben. Ze vertelde me over een vriendschap van haar die momenteel wat minder goed gaat en zP. zei: of zal ze (haar vriendin) het moeilijk vinden dat het nu zo goed met mij gaat? Dat kan heel goed, zei ik, want hoe gek het ook klinkt, we vinden het soms het lastiger als het heel goed met iemand gaat, dan als iemand midden in een of ander drama zit. Want dan kunnen we helpen, advies geven, er zijn voor iemand waardoor we ons nuttig voelen, iets doen, of mee praten om samen een oplossing te vinden. Ik sprak een andere vriendin (jaja, drukke dag…) die vertelde dat het met háár heel goed gaat, maar zakelijk heel slecht. Ik kon dat horen, maar zij ervaart dat veel mensen dit niet begrijpen. Het moet toch slecht met jou gaan, als het zakelijk nu zo slecht gaat? Nee, dat hoeft niet.
Ik voel zelf steeds sterker dat hoe beter het met mij gaat, en ik dit niet voldoende claim, ik het bijna lastig vind dat het zo goed met mij gaat. Als het goed met mij gaat, heb ik ook minder te vertellen. Er is meer stilte, meer rust en meer zijn. Ik heb minder verhalen. Soms betrap ik me zelf erop dat ik ernaar neig om mezelf te verontschuldigen dat ik me zo goed voel. Er moet toch iets zijn, zou je denken. Nee, dat hoeft dus niet, ook al lijk ik niet alles te hebben in het leven. Zouden we ons meer comfortabeler voelen als iets niet goed gaat in ons leven, zou dat het zijn? Is het fijner om iets te klagen te hebben, voelen we ons prettiger als we in ieder in een klein drama zitten?
Ik citeer: “Many women loath feeling great, but the greatnes can’t be stopped, it can only be masked by struggling to feel comfortable with it”.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares