Bij de notaris

James en ik hadden gisteren een afspraak bij de notaris. Daar kom ik eigenlijk zelden tot nooit, maar nu ineens drie keer in een korte tijd. Het moet niet gekker worden. Het is blijkbaar commitment tijd, althans, zo ervaar ik dat. Onlangs zat ik er met business partner M. om onze B.V vast te leggen, gisteren dus met James voor een samenleefcontract en over twee weken zit ik er weer voor een testament. James gaat een testament opstellen en we konden er twee voor de prijs van één doen, dus aan mij het voorstel of ik ook niet een testament wil opstellen. Wat zal ik zeggen, het voelt enorm volwassen allemaal. Volwassen, maar niet serieus, en dat bevalt me wel. Gisteren hebben we enorm veel lol gehad aan tafel bij notaris Herman en zijn collega, van wie ik de naam ben vergeten en wie ik aanzag voor de stagiaire. Dat is nog eens een binnenkomer. James zag wat pips, iets wat mij ook al was opgevallen, en notaris Herman ook. Die vroeg zich af of het van de spanning was voor het samenleefcontract omdat James nooit heel erg van de commitment is geweest (dit zijn notaris Herman zijn woorden, niet de mijne…….). Toen notaris Herman ook nog voorstelde dat we op maandagochtend kunnen trouwen, zag ik James langzaam van zijn stoel glijden. Voor ons is trouwen nu niet van belang, daar waren we samen al uit. We zijn dus nu fiscaal partners en straks, na het opstellen van ons beider testament, ook nog erfgenaam van elkaar. Nu kan ik natuurlijk ook andere zaken gaan vastleggen in mijn testament, zo stelde de notaris voor, bijvoorbeeld over mijn begrafenis. Dat vind ik eigenlijk wel een goeie, want ik weet heel goed wat ik wil en het is fijn dat anderen dit ook weten. Nu weet James wel wat ik wil, min of meer, maar hij vindt het ook leuk om mij hiermee te pesten. Hij wil naar een graf kunnen, om te kunnen huilen, en ik wil graag gecremeerd worden en dat hij zijn geweldige leven voortzet, stel dat ik er niet meer ben. Lief, mocht ik al eerder doodgaan, dan wil ik graag dat je met mijn vriendinnen C. en E. overlegt over mijn crematie. Dit heb ik gisteren tegen James gezegd, maar ik denk dat ik het ook ga opnemen in mijn testament. Ik bedoel, waarom niet, daar is het toch voor…..?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares