Binnen laten

Er is mij weleens gevraagd wie ik in mijn leven volledig heb binnen gelaten, met andere woorden, in mijn hart heb gesloten, in volle acceptatie. Er kwamen toen een aantal mensen in mij op, niet veel overigens, waarvan ik dacht dat ik die wel helemaal had omarmd. Maar toen lag ik op een massagetafel en werd er op mijn maag gebied (wat staat voor acceptatie) gewerkt en begon mijn lichaam iets heel anders te vertellen. Dat blijf ik het meest fascinerende van het lichaam vinden: dat het nooit liegt. De conclusie van de sessie was dat er niemand is die ik volledig binnen laat. Bij de personen waarvan ik dacht van wel, zei mijn lichaam toch iets anders. Dit liet mij zien dat er dus ook een deel van mij is dat ik niet laat zien aan anderen. Als ik de deur voor drie kwart open zet, betekent dit dat er een kwart van mij heerlijk kan schuilen achter de deur. Ik ben de enige die de deur helemaal open kan zetten, dat is een keuze die ik alleen kan maken. Ik zou kunnen wachten op anderen, maar ja, hoe lang wacht ik dan? Iemand moet de eerste zijn…Zaterdag had ik een verjaardag waar 16 vrouwen waren en we deelden met elkaar hoe lastig en spannend het is om echt iemand binnen te laten, vanuit het volste vertrouwen. We vinden het allemaal spannend, zo blijkt. Ik wil het in ieder geval graag leren, ook al is dat best intensief. Het vraagt namelijk om een grotere verantwoordelijkheid en een verdieping in mijn expressie. En laat dat nou net niet altijd mijn sterkste punt zijn, zeggen wat ik écht voel.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares