Drank & drugs

Beste John van den Heuvel,

Dank je wel voor je opinieartikel in de Telegraaf van vandaag, waarin je je afvraagt of onze acceptatie van drugs (en drank) in Nederland niet is doorgeslagen. Eindelijk iemand die deze vraag weer eens openlijk stelt, want soms vraag ik me af of iemand dit nog doet. N.a.v. de dood van de jonge scholiere uit Hilversum, die onlangs door een trein is geschept, zijn veel ouders van opgroeiende kinderen weer met hun neus op de feiten gedrukt, zo schrijf je. Net als jij weet ook ik niet waarom deze scholiere op de rails liep, maar het feit is wel dat er drank- en drugssporen zijn teruggevonden in haar bloed. Ik kom zelf zelden tot nooit op vrijdagmiddag of op avonden in het weekeinde in uitgaansgebieden, want ik ga nooit uit, maar ik geloof je meteen dat je je daar wild schrikt van de grote aantallen stomdronken en gedrogeerde jongeren, die amper nog beseffen wat ze doen. Ik had vanmiddag een afspraak met een vrouw die drie puberdochters heeft, en die wist mij te vertellen dat het gebruik van pilletjes héél normaal is onder jongeren. Ons beleid om 16 en 17 jarigen te verbieden om te drinken, heeft alleen maar het effect dat er thuis wordt gedronken of dat er een pilletje wordt geslikt. Ik geloof je meteen. Ik ben het met je eens dat drankgebruik door jongeren al een veel langer geaccepteerd verschijnsel is waar we met z’n allen bij staan en naar kijken. Naar kijken hoe de jongeren zich vergiftigen. Mooi gezegd. En dan schrijf je “Overdrijf ik?”. Nee John, volgens mij overdrijf je niet. Wij, de generaties erboven, kijken stilletjes toe, hoe een gehele generatie moeiteloos en alsof het de normaalste zaak van de wereld is, zichzelf vergiftigen. Want laten we eerlijk zijn, zowel alcohol als drugs zijn vergif voor het lichaam. Dat weten we allemaal, alleen we geven het niet graag toe. En ik ben geen heilige, want ik heb lange tijd geleden ruim verbruikt en ik weet maar al te goed wat het mijn lichaam doet. Terwijl wij stilletjes toe kijken en niet zo goed weten wat we ermee aan moeten, komt bij mij de volgende tweeledige vraag naar boven: welke reflectie bieden wij aan deze generatie en waar ligt onze verantwoordelijkheid? Terwijl de feestdagen voor de deur staan en velen van ons gaan genieten van een drankje, vragen wij ons af hoe het komt dat jongeren de behoefte hebben om zichzelf zo te verdoven. Doen wij dit zelf ook niet? Ok, we staan misschien niet elk weekend in het cooldown Café op het Rembrandtplein of uit ons dak te gaan op een festival, maar zijn wij, de volwassenen, eerlijk bereid om te kijken naar de manier waarop wij zelf leven? Je roept op om niet langer voorbij te gaan aan het ongelimiteerde drugs- en drankgebruik door jongeren. Mee eens. Dit maatschappelijke probleem is van ons allemaal, niet alleen de ouders of de overheid, maar ook van jou en mij. We hebben te maken met een generatie jongeren die allemaal, stuk voor stuk, prachtig en geweldig zijn. Wat maakt dat velen van hun de behoefte hebben om zichzelf te verdoven om even niet te hoeven voelen en in dit moment (met zichzelf) te zijn. Maar dat niet alleen, wat maakt dat wij, de volwassenen, die behoefte ook hebben? Misschien niet door overmatig drank- en drugsgebruik, maar er zijn vele manieren om onszelf te verdoven. En dat terwijl we allemaal zo prachtig en geweldig zijn. Dan vraag ik me af John, wat is er werkelijk aan de hand? Lieve groet, Mariette

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares