Even iets heel anders…

Vandaag een vrije dag en dus geen cursus. Alhoewel, dat is het leuke van deze curus die ik doe, die houdt niet op als ik de tent verlaat..(er is een grote witte tent opgezet waar de cursus gegeven wordt). De échte cursus is buiten de tent. Ik kan wel leren over ‘gentle‘ zijn en leven, maar als ik vervolgens mijn eten naar binnen prop, de deur heel hard dichtgooi of heel snel ga lopen of fietsen, dan leef ik niet wat ik heb geleerd. Het bekende ‘walk the way you talk’ is behoorlijk van toepassing hier. Op een half uur fietsen van onze bed & breakfast zit een heerlijke supermarkt en ik vind supermarkten in andere landen altijd een feestje. Vanmorgen samen met mijn zus op de fiets tussen de regenbuien door hiernaar toe gegaan om eten in te slaan voor onze lunch en ons avondeten. Het allerleukste van deze supermarkt is de salad bar. Daar kan ik echt als een groot kind blij van worden…Bakken gevuld met de meest heerlijke en uiteenlopende groentes, fruit, noten en salades. Jammie! Ik ben een ervaren opschepper dus weet precies hoe ik mijn plastic bak helemaal vol kan scheppen zodat er écht niets meer bij kan…Ik let momenteel niet alleen op hoe ik eet maar ook meer op wát ik eet. Niet vanuit een afval of dieet regime, maar vanuit een voelen waar mijn lichaam om vraagt en niet zozeer waar mijn hoofd zin in heeft. Dit blijkt nogal een verschil te zijn. Dus de meeste schrappen kan ik rustig (nou ja rustig, hier en daar met een verlekkerde blik) langslopen. Het valt me dan wel extra op hoeveel snoep, chips, chocola, toetjes  en ander comfortabel voedsel er in één supermarkt ligt, niet normaal. Respect aan alle ouders die hier met hun kinderen dagelijks langs moeten lopen….Vandaag genoten van onze thaise soep, salade en sushi. Fijn land Engeland, en ik ben er ook nog geboren. Mooi dat ik op deze plek zo’n mooie wedergeboorte mag ervaren.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares