Food

Een zin die erg bij me is blijven hangen van mijn cursus tijd in Engeland is dat  “Food is highly overrated”. Los van het feit dat ik de absolute waarheid van deze zin kan voelen, is het ook wat ik weerspiegeld krijg als ik om mij heen kijk. Ja, ik struikel bijna over de enorme hoeveelheid zoetwaren omdat het bijna december is, maar dat is het nog niet eens. Het lijkt wel alsof we als mensheid in een enorme ontkenningszeepbel zitten als het om voeding gaat. Ik las gister in de krant over een nieuw boek van een Amerikaanse journalist dat over de voedingsindustrie gaat en hoe deze industrie ons voedt met suiker, vet en zout. In het artikel staat een zin als ‘het kost de Amerikaanse overheid op dit moment 3 biljoen dollar aan gezondheidszorg op het gebied van overgewicht en alle desastreuze gevolgen die dit heeft. Ik kan me geen voorstelling maken van dit bedrag, laat staan dat ik me een echte voorstelling kan maken van wat er werkelijk gaande is. Maar dat er iets gaande is waar we echt naar mogen kijken, heeft wat mij betreft een code rood . Het voelt alsof we echt verantwoordelijkheid mogen gaan nemen voor de toestand waarin we ons bevinden. Of beter gezegd, de toestand waarin ons lichaam zich bevindt. De voedingsindustrie heeft inderdaad een grote manipulatieve rol in ons voedingsgedrag doordat de meeste voorbewerkte voedingsmiddelen een verslavende werking hebben door alle toevoegingen zoals zout, vet en suiker. Maar hoe zit het dan met vrije wil, vraag ik mij af. Niemand verplicht mij wat en hoeveel ik moet eten, ik maak die keuze zelf. We zijn enorm verdwaald, zo lijkt het, van het enkel en alleen eten wat het lichaam nodig heeft. Ook ik heb de afgelopen tijd weer eerlijk mogen kijken naar mijn eigen keuzes en zie ook waar ik nog eet ter comfort, vermaak, gezelligheid, verdoving of om uit te checken. Voeding is een zeer gevoelig onderwerp merk ik, maar wat mij betreft is de fase van ontkenning voorbij.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares