Geleend of geleefd

Vroeger las ik heel veel boeken, zowel romans maar al op vrij jonge leeftijd ook over het leven en gezondheid. Deze boeken kregen een steeds spiritueler tintje en op het hoogtepunt van mijn ‘boekenworm zijn’, had ik stapels boeken naast mijn bed. Ongelezen. Ik word al moe als ik er weer aan terugdenk…..Een lidmaatschap bij de bibliotheek en meerdere fases van niet werken, maakte het er niet beter op. Ik las boeken over hoe het leven te leven, wat te eten, hoe te zijn, over relaties, over liefde, over hoe te denken en dan vooral hoe minder te denken, over meditaties, over verlichting, over het Nu en nou ja, you get the picture. Met andere woorden, ik zocht (las) buiten mezelf voor antwoorden. Ik kan me herinneren dat ik weinig kieskeurig was in wat ik las, als ik hoorde van iemand dat het ‘echt een aanrader is’, ‘echt iets voor jou’,  of ‘dit móet je gelezen hebben’, dan had ik het boek al gekocht (of geleend). Ik ging er dus vanuit dat ik iemand anders nodig had om mij te vertellen wat goed voor mij was. Kortom, ik was behoorlijk behoeftig en niet bij mezelf. Het boeiende aan een boek lezen en hieruit antwoorden halen, is dat het altijd “geleende” kennis is. Los van het feit dat je niet weet hoe de schrijver van het boek leeft, het blijft een geleend gedachtegoed waarbij iemand anders jou vertelt wat te doen. Iemand kan mij in een boek vertellen dat ik twee eieren per week mag eten omdat meer niet ‘goed’ is, maar wat als mijn lichaam om zes eieren vraagt? Iemand kan mij vertellen dat ik bij elke gedachte die ik heb mezelf moet vragen ‘Is dit waar?”, maar ga ik hierdoor niet nóg meer in mijn hoofd zitten? Iemand kan mij vertellen dat ik elke dag een uur moet mediteren in een kleermakerszithouding met kaarsrechte rug, maar wat als mijn lichaam liever wil liggen of behoefte heeft aan een wandeling? Ik ben de afgelopen jaren steeds minder gaan lezen en heb op eengegeven moment vrijwel al mijn boeken weggedaan. Waar ik eerst altijd heel trots was op mijn boekenkast en met name hoe vol die was, heb ik nu geen boekenkast meer en liggen er twee boeken naast mijn bed. Ik lees nu nog sporadisch een boek, want ik ben erachter gekomen dat het lezen van boeken ook een enorme uitvlucht kan zijn, een perfecte reden om even niet bij jezelf te zijn. Tuurlijk kan iemand anders je inspireren en dit kan ook zeker via een boek, maar het gaat er voor mij om: wat is geleend en wat is geleefd en komt echt van binnenuit. En of het nou om een boek gaat of om een presentatie die iemand geeft, als de persoon in kwestie het niet leeft, blijft het om een mentaal verhaal (kennis) gaan dat nooit echt bij de ontvanger (de lezer) aan zal komen. Het heeft mij in ieder geval enorm veel rust en piece of mind gebracht door bijna niet meer te lezen en me te realiseren dat alle wijsheid in mij zit. Het slaapt ook stukken beter kan ik je verklappen, zonder die enorme stapels met boeken naast mijn bed die ik nog moet lezen van mezelf….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares