Glitters

Ik had gisteren zin om mijn glitter top aan te trekken, een witte top met zilveren pailetten. Ik voelde me feestelijk en stralend, had het warm, en wilde dit bevestigen met mijn kleding. Terwijl ik voor de spiegel stond, kwam er een kleine twijfel naar boven. Ik had gisteren namelijk een introductiecursus bij mijn werk (keurige statige bank, heb ergens getekend dat ik geen naam noem), en vraag me af of dit kan. Ik laat de gedachte voor wat ‘ie is, trek mijn zwarte legging er onderaan en mijn gympen en loop richting tram. Als ik de bank binnenloop, zie ik mijn lieve collega achter de receptie zitten. Ik had zin in glitters vandaag, zeg ik, en ze begint te lachen. Ik zie het, zegt ze, wat leuk. Ik heb geen idee wat voor cursus ik krijg, maar terwijl ik met de lift naar de zesde etage op zoek ga naar de business lounge, bekruipt mij het gevoel dat de cursus iets anders is dan ik had gedacht. Samen met 14 andere nieuwe collega’s word ik welkom geheten door een collega van HR. Vervolgens komt de voorzitter van de Raad van Bestuur binnenlopen, type keurige man, vijftig plus, strak in pak, een echte bankman mét zegelring. Heel hartelijk en met een open blik geeft hij iedereen een hand om vervolgens een uitgebreide presentatie te geven over het gebouw, de bank en waar we voor staan. Eet vooral van de koekjes, want die worden anders weggegooid, zegt hij. Na een kort voorstel rondje is het duidelijk: ik ben de enige zonder financiële achtergrond. Ik luister aandachtig naar de presentatie, stel zelfs een vraag én weet zelfs een vraag te beantwoorden. Het moet niet gekker worden. Als ik denk alles gehad te hebben, begint het feest pas echt. We gaan nu over op de bankierseed afleggen en hiervoor krijgen jullie allemaal een pen mét extraatje: er zit een ‘spiekbriefje’ in wat ik uit kan rollen, waarop alle regels staan waarvoor ik teken. ‘Dat ik mijn functie integer en zorgvuldig zal uitoefenen’ is de eerste. Nou, daar hoef ik niet voor te tekenen, dat spreekt voor zich. En toen werd het nóg gekker. Ik wil graag dat jullie allemaal omstebeurt gaan staan en óf zeggen ‘Zo waarlijk helpe mij god almachtig’ of ‘ Dat verklaar en beloof ik’. Nu begrijp ik waarom ik óók mijn glitters heb aangetrokken, want we eindigen de cursus met een groepsfoto in de kamer van de Raad van Bestuur, vóór de klok. Ik verklaar en beloof, want god zit in mij, dus die hoeft hier voor mij niet almachtig genoemd te worden, en loop met mijn eed in de hand naar de tweede etage. Na afloop geef ik de voorzitter een hand en bedank hem voor zijn presentatie. Hij heeft gezegd dat zijn deur altijd openstaat en dat we altijd welkom zijn om iets te delen. Wie weet ga ik van deze uitnodiging gebruik maken. Hij weet nu dat ik in de welzijn en zelfzorg hoek werk, wie weet dat ik het hier met hem een keer over ga hebben. Ik trek dan geen glittertop aan, maar mijn sexloze en vormloze werk outfit. Teveel afleiding is ook niet goed…..

 

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares