Held

Wat maakt iemand tot een held? Terwijl we aan het opkrabbelen zijn van alle gebeurtenissen in Brussel, staan alle kranten inmiddels twee dagen vol in het teken van de dood van Johan Cruyff. Hij wordt geëerd, geroemd, verheerlijkt, op handen gedragen, vergeleken met Jezus,  gezien als nationale volksheld, en voor velen van ons staat hij symbool voor Nederland. Nu ken ik JC niet persoonlijk, heb ik geen idee hoe hij van dag tot dag leefde, hoe hij voor zichzelf zorgde en hoe hij in relatie was tot anderen. Maar wat maakt iemand tot een held en wat moet je hiervoor doen? Gisteren gaf ik samen met een collega workshops bij een scholengemeenschap in Beverwijk. Het thema van de dag was ‘Maak het verschil’. De workshops die wij gaven stonden in het teken van de mens zelf en hoe we al het verschil zijn, kortom ‘Jij bent het verschil’. We denken vaak dat we iets moeten doen, bekendheid moeten hebben, vrijwilligerswerk moeten doen, naar een getroffen oorlogsgebied moeten afreizen, geld moeten doneren, andere mensen moeten redden, in grote getale gaan mediteren of bepaald werk moeten hebben, om een verschil te kunnen maken. Maar klopt dat wel? En is het verschil dat we maken een blijvend verschil of van tijdelijke aard? Zit het werkelijk daar buiten, groots in het zicht van iedereen, of zou het wellicht kunnen dat het in het kleine zit, vaak uit het zicht van anderen, eenvoudig in dit huidige moment? Het verschil maken we, door wie we zijn, en met name door gewoon aanwezig te zijn. Ik zeg dan wel ‘gewoon’, maar zo gewoon is dat tegenwoordig niet. Velen van ons zijn namelijk niet aanwezig, ja fysiek wel, maar verder niet. We leven in ons hoofd,  drukdoende met verleden, toekomst, behoeftes en verlangens, waarbij ons lichaam weinig tot geen aandacht krijgt. In wat voor kwaliteit bewegen we ons dan door het leven en wat voor indruk laat dit achter voor anderen? Terwijl JC wordt geroemd om zijn voetbalspel en zijn bijdrage aan deze sport, lijken we te vergeten dat voetbal haat, verdeling, dood en conflict veroorzaakt. Oók voetbal heeft zo zijn eigen oorlog. Mensen die niet met elkaar in één stadion kunnen zitten, is dat niet hetzelfde als twee mensen van verschillende religies die niet naast elkaar kunnen leven? En dan heb ik het nog niet eens om de hoeveelheid geld die het ons land elk jaar kost om een spelletje voetbal enigszins onder controle te houden. Laat staan de corruptie en de salarissen die er verdiend worden. Maar nee, dan knijpen we liever een oogje dicht, want voetbal is heilig. En ja, daar hoort een held bij. Heldendom verblindt, waarbij we alleen maar willen zien wat ons bevalt en wat ons comfort brengt. De waarheid schuiven we liever onder de grasmat. Maar zo werkt het niet. Voor mij zijn er geen helden, ook niet als je nummer 14 bent. Een waarachtig verschil maken in je leven zit niet in wat je doet, maar in de energie en kwaliteit waarin je van dag tot dag leeft. Ongeacht wat voor werk je doet.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares