Hokjes

Vanmiddag liep ik spontaan bij een van mijn buurvrouwen op ons hofje naar binnen. Ik ken haar een beetje, van hallo zeggen en afentoe een kletsje, maar nu voelde ik de impuls om even aan te kloppen en echt even te praten. Tegenwoordig volg ik dit soort impulsen steeds vaker. Daarbij wilde ik haar ook uitnodigen voor een healingsessie bij mij op de massagetafel én een flyer geven voor de volgende inspiratieavond. Ik ben wat meer naar buiten toe aan het treden merk ik. Ik vind mijn 40e levensjaar hier een uitstekend jaar voor. Deze buurvrouw is een heerlijke recht door zee vrouw, heel nieuwsgierig ook (herkenbaar…) en ze vertelde mij dat toen ze me voor het eerst zag op het hofje, dat ze mij ‘kak en hoogopgeleid’ vond. Hoogopgeleid, zei ik vol verbazing, ik?!  Ja, volgens mij ben jij heel intelligent, althans, zo kom je wel over. Ik viel even stil, want dit heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd, en dit zei ik ook tegen haar. Kak kan ik me helemaal in vinden, maar hoogopgeleid? Intelligent, vroeg ik, als in veel dingen weten en jaartallen enzo? Ja, dat bedoelde zei. Ik moest enorm lachen, zei ook, en toen zei ze ook nog dat ze dacht dat ik enorme carriere had gemaakt, gevalletje ambitieus, een burn out had gekregen en daarom nu in een broodjeszaak werk. Toen moest ik nog harder lachen, en vertelde haar dat ik geen enkele carriere heb gemaakt, op dat vlak totaal niet ambitieus ben (en ook nog nooit een burn out heb gehad). Nou, ik heb het dus wéér mis, zei ze, ik zit er vaak naast bij mensen. Ja, ik dacht, ik vertel mijn gedachtes maar even aan je, kan ik kijken of het wel klopt, zo zei ze. Heel menselijk zei ik, ik herken het. Wél leuk dat ze het zo eerlijk zegt, kan ik weer van leren. Maar ja, we doen dit allemaal. We plaatsen elkaar in hokjes, hebben een beeld van iemand, maken vervolgens contact met elkaar en komen er dan achter dat het beeld wat we van iemand hebben totaal niet klopt. Of althans, vaak niet. De ontmoeting van wie we echt zijn zit in het contact maken. Terwijl ik dit stukje schrijf, moet ik weer grinneken om dit voorval. Vooral ook, en niet verder vertellen, ik alweer het woord ‘carriere’ heb moeten googelen omdat ik alwéér niet weet hoe ik het moet schrijven…………

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares