Ikea

Ik ben vandaag voor de derde (of vierde…) keer in Ikea geweest in iets te korte tijd. Verhuizing en Ikea, die gaan hand in hand. James en ik gaan altijd samen, godzijdank, want anders zou er nóg meer gekocht worden. Ik laat even in het midden wie van ons de meest losse koophandjes heeft…Vandaag stond de Pax kledingkast op ons lijstje en al vóór we bij de kledingkasten afdeling aankwamen, was James al aan het zeulen met een volgepropte geel met blauwe tas. Die bakken die overal staan met van die ‘leuke handige spulletjes’ zijn funest. Is toch leuk, zo’n schapenvelletje voor op de bank! James loopt zuchtend door. Wat moet meneer Ikea stinkend rijk zijn, over de rug van al die koopgrage vrouwen (en mannen!) die voor een bed naar Ikea gaan op zondagmiddag om vervolgens met een heel nieuw interieur voor in de zitkamer thuiskomen. Herbert van de kledingkasten afdeling heeft ons vanmiddag heel goed geholpen en James en ik hebben met behulp van de computer virtueel een kast in elkaar gezet. Het is ons gelukt dit zonder ruzie te doen met slechts hier en daar wat kleine irritatie momentjes. James is van plan om a.s zaterdag zélf de kast in elkaar te zetten. ‘Nee, echt dat kan ik heel goed, dat heb ik al héél vaak gedaan’. Kijk, hier heb ik dan weer een vooruitziende blik en voorspel ik een buitengewoon groot irritatie moment. Ik heb hem nu al een saucijzebroodje beloofd (en dan nog eens drie als de kast zaterdagavond staat) en ik ben zelf van plan de zaterdag buitenshuis te gaan doorbrengen. Nee echt lieverd, dat is beter voor onze relatie, zei ik toen we de Ikea uitliepen. Ik houd het altijd een half uur vol in de Ikea, dan heb ik het gehad. Ook James valt dit op. Volgens hem ‘trek ik dan wit weg, ga ik hangen, ben ik niet echt meer aanspreekbaar en is de lol voor mij ervan af”. James heeft hier minder last van en komt bij de keukenafdeling juist op dreef. Terwijl ik bij de keukenkastjes langzaam aan niet meer op mijn hoeven kan staan, gaat James nog ‘even’ bij de lampen, rolgordijnen, fotolijstjes en planten kijken. Laten we hopen dat we nu echt alles hebben (huhuh). Bij thuiskomst is het uitpakken altijd een feestje. Schat, je moet de lamp wel goed neerzetten en niet op z’n kop. Godzijdank zijn James z’n handen niet zo links als die van mij…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares