In pyama

Vanmorgen werd ik vroeg gebeld door mijn bazin, of ik kon komen, want een collega was niet op komen dagen. De andere collega stond voor een dichte deur, zonder sleutel. Ik woon om de hoek en heb wel een sleutel dus op zich logisch dat ik in dergelijke situaties gebeld wordt. Maar ik heb nog niet gedoucht, zei ik tegen mijn bazin. Ik heb mijn pyama nog aan. Ik vond het toch wel fijn dat ze hiervan op de hoogte was. Op mijn crocs laarsjes en in mijn pyama en mijn haren in een klip liep ik de deur uit. Toen realiseerde ik me dat ik geen onderbroek aan had, en communiceerde ik dit in gebarentaal (en uitbeelding) door het raam naar James. Die haalde zijn schouders op, moest lachen en liet mij in alle vertrouwen gaan. Mmmm, ok dan maar. Zonder onderbroek aan naar werk ging nog wel, maar toen ik erachter kwam dat ik dus ook geen bh aan had, voelde ik me behoorlijk kaal in mijn bagels & beans shirtje achter de counter….Toen ik deze zeer belangrijke boodschap eruit floepte naar mijn 18 jaar jonge mannelijke collega, viel die geheel stil. Hij wist niet welke kant hij op moest kijken. Tja, dit soort informatie kan ik beter voor me houden….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares