Ja, het kan

Ja, het kan. Ik kan me heel erg goed voelen zonder dat ik moeder ben. Ik kan dit sinds een tijdje echt vanuit mijn tenen voelen. Had me dit een paar jaar geleden gevraagd, en ik had je verteld dat dit niet mogelijk is. 
Ja, het kan. Ik kan me vervuld voelen als vrouw zonder dat ik zelf kinderen heb. Had me dit een paar jaar geleden gezegd, en ik had je wederom verteld dat dit niet mogelijk is.
Een tijdje geleden hebben James en ik ervoor gekozen om niet langer te proberen zwanger te worden. We hebben ervoor gekozen om geen IVF trajact te doen in het ziekenhuis. Het voelde als een opluchting, als een liefdevolle keuze waar mijn hele lichaam het mee eens is. Niet alleen mijn lichaam, maar mijn hele wezen.
Ja, het kan, de kracht uit jezelf halen, van jezelf leren houden en heel veel vreugde te voelen in al die dingen die het leven mij wél geeft. Tuurlijk, zo’n reis gaat met vallen en opstaan, maar echt, het kan. De relatie met jezelf verdiepen en die met je partner en weten dat zoals het nu is, het helemaal goed is. Ja, het kan.
En ja, ik voel me afentoe een beetje een niet ‘normaal’, want wat ik ervaar, krijg ik niet terug vanuit onze maatschappij. Een vrouw met een niet vervulde kinderwens wordt neergezet als slachtoffer, als iemand waar we medelijden mee moeten hebben. Iemand die niet op kraamvisite wilt, niet naar kinderpartijtjes durft en waar het onderwerp kinderen zoveel mogelijk vermeden moet worden.
Ja, het kan, dat weet ik zeker, om elkaar als vrouwen veel meer te bekrachtigen in wie we werkelijk zijn. Ook de vrouwen zoals ik, zonder kinderen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares