Kinder cappuccino

Vanmiddag kwam een wat hippere vader met zijn dochter van een jaar of vier bij Bagels & Beans wat drinken en eten. Ik kwam bij hun tafeltje en de vader zei tegen zijn dochter dat ze mocht zeggen wat ze wilde. “Een cappuccino”, zei ze heel zachtjes. Wat leuk dacht ik, die besteld voor haar vader. “En doe voor mij maar een sapje”, zei vader vervolgens. Uhm, de cappuccino is voor uw dochter, vroeg ik. Jaja, dat drinkt ze wel vaker, dan doen ze het in zo’n espresso kopje. Aha, een mini cappuccino. Wat verwonderd liep ik naar onze barrista met mijn bestelling en niet veel later zette ik een super schattige cappuccino voor het meisje neer (ja, ik moet het toegeven, het zag er schattig uit en deze mini variant zou niet misstaan tussen  de kleintjes van Albert Heijn). Een boeiende keuze, dacht ik later, om je dochter op die leeftijd koffie te geven. We maken allemaal keuzes en tegenwoordig zeg ik tegen mezelf: die persoon maakt andere keuzes dan ik. Dat voelt een stuk aardiger en minder veroordelend. Wat overigens niet wil zeggen dat sommige keuzes mij behoorlijk kunnen verwonderen…. Zo’n klein lichaam en dan al koffie. Als koffie op een volwassen lichaam al zo’n enorm effect heeft, laat staan op het lichaam van een vierjarige. Maar zoals ik al schreef, deze vader maakt andere keuzes. Zou jij niet doen heh, zei James, ons kind koffie geven. Nee, zei ik. En thee ook niet? Mmmm, dan eerder kruidenthee. Of water. Goh, klinkt best saai, als ik het zo opschrijf. Maar ja, ik voel me er wel (h)eerlijk bij.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares