Kort lontje

Korte lontjes, dat zeggen de meeste mensen over het voetbalteam waarvan een aantal jongens afgelopen weekend een scheidsrechter hebben gedood. Dat noem ik geen kort lontje meer. Dat noem ik geen lontje. Het bericht over de dood van de scheidsrechter is bij mij blijven hangen. Soms heb ik dat, met nieuwsberichten. Dan voelt het alsof zo’n gebeurtenis niet op zichzelf staat maar een weerspiegeling is voor iets veel groters. Het is zo’n gebeurtenis die laat zien wat er werkelijk aan de hand is. Het laat zien wat er onder het kleed wordt geschoven en wat er al lange tijd ligt te sudderen. Het laat zien wat sport, en dan met name voetbal,  en het competatieve van sport teweeg brengt bij mensen. En nee, niet alleen jongeren. Volwassenen hebben er ook zeer regelmatig last van. Het goeie voorbeeld geven is er allang niet meer bij. Het hele idee dat voetbal een spelletje is, is niet meer aan de orde. “Jongens van die leeftijd kunnen slecht omgaan met beslissingen die hun onwelvallig zijn”, zo lees ik in het Parool. Dat je een 5 krijgt voor een proefwerk terwijl je hard gestudeerd hebt, is welicht een beslissing die wat reacties veroorzaakt maar een scheidsrechter die bepaalde beslissingen neemt tijdens een potje voetbal….Het feit dat er zoveel agressie in deze jongens huist waardoor ze tot zoiets in staat zijn, is alarmerend. Die boosheid zit er al veel langer. En wat doe je met zoveel opgekropte frustraties en boosheid…En dat is wat zo’n gebeurtenis ook laat zien. Dat er jongeren zijn die zonder lontje rondlopen. En niet twee of drie jongeren, nee, veel meer. Zo’n gebeurtenis zegt iets over onze maatschappij. En de maatschappij, dat zijn we allemáál.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares