Links rijden

Na een zeer ontspannen vlucht met Easyjet zonder koffermaffia, lange wachtrijen en humeurige stewardessen, zijn we einde van de ochtend op Bristol airport aangekomen. We is James, vriendin E, mijn zus en ik. Er zijn nog twee andere vriendinnen mee maar die slapen in een andere B&B. Onze huurauto stond al klaar, met echter een klein minpuntje. Een extra bijrijder is behoorlijk aan de prijzige kant dus besloten we dat alleen vandaag James én ik mogen rijden en vanaf morgen dat ik de enige rijder ben. Ik rij heel weinig, laat staan links, dus ik moest even aan het idee wennen. James reed het eerste stuk richting Trudoxhill en halverwege, na een overheerlijke lunch in een wat sjiek uitgevallen pub, nam ik het stuur over. Nu ik heerlijk in de gentle modus zit, verliep dit verrassend goed. Heel afentoe graaide ik op rechts om de versnelling te zoeken maar verder ben ik keurig op links gebleven. Het weer is vandaag echt Engels en ging gedurende mijn ritje over in een heavy rain shower. Toen was het links autorijden ineens een stuk minder aantrekkelijk. Gelukkig mag James vandaag ook nog rijden… Ik heb inmiddels een aantal ritjes erop zitten door van die kronkelinge weggetjes met van die heggen aan weerszijden waar nauwelijks twee auto’s langs elkaar kunnen, met overal grote plassen op de weg en ongeduldige auto’s achter me die mij veels te bejaard vinden rijden. Ik ben nu al intens aan het genieten, en het is pas de eerste dag. We hebben net ons ontbijt voor morgen besteld, James heeft full country breakfast en ik de scrammled eggs with salmon. Zometeen eten in de pub en dan vroeg naar bed. Wat een feest dat ik hier weer ben, dat dit allemaal mogelijk is, dat James mee is en mijn andere dierbare maatjes, én dat ik mijn moonboots mee heb (die ik gisteren nog even gewassen heb).

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares