Love vs Killer

Het is weer die tijd van het jaar. Of eigenlijk is het dat altijd, maar deze tijd, zo vlak voor de zomer, dan ligt de aandacht er wel extra dik op: mijn lichaam en haar bikiniproofheid. Ik heb namelijk nog ongeveer zes weken om mijn lichaam in een killerbody om te toveren, anders kan ik mezelf niet fatsoenlijk op het strand vertonen. De kranten, tijdschriften, boeken, social media en billboards vertellen mij dat ik strak en dun moet zijn. Kortom, het is wederom niet goed genoeg. Ik zie foto’s van gespierde mensen, met blote platte buiken, en ik lees berichten over bootcamps en programma’s die mij beloven dat ik in korte tijd klaar ben voor mijn bikini. Er is een boek met stappenplan dat mij adviseert hoe ik een killerbody kan krijgen, een lichaam wat gezien mag worden en waar ik trots op kan zijn. Blijkbaar is mijn lichaam dat nu niet. Waar ik ook kijk, wat ik ook lees en wat ik ook zie, het gaat zo vlak voor de zomer voornamelijk om mijn lichaam, en hoe ik eruit zie. Het moet anders, en het liefst zo snel mogelijk. Ik kijk naar de mannen en vrouwen die mij vertellen wat ik moet doen, hoe ik moet sporten, hoe vaak en welke voeding ik wel en niet mag eten. Ze kijken me met een grote glimlach aan, terwijl ze hun lichaam pushen, duwen, strekken en bewegen. Ik zie afgetrainde lichamen, korte broekjes en een gebruinde huid. Alles straalt, blinkt, glanst en heeft maatje mini. Al weken staat het boek ‘Killerbody’ in de top 10 van meest verkochte boeken. Maar wat schuilt er werkelijk achter deze collectieve drive om in maatje mini straks op het strand te liggen? Willen we een killerbody  of willen we iets wat we aan onszelf mogen geven? Hoe zou het zijn als lichaam om elke dag te horen dat je niet goed genoeg bent, dat je anders, dunner, strakker, gespierder moet zijn, met een lagere BMI, een plattere buik, strakkere billen, dunnere benen en bovenarmen zonder zwaaiend vet? We zeggen het wellicht niet altijd hardop, maar denken het wel, elke dag. Die impact is net zo groot als het gesproken woord. Niet goed genoeg zijn, het is waar wij vrouwen allemaal mee worstelen. Onze mate van eigenwaarde en hoe over onszelf denken, bepaalt onze manier van leven en de keuzes die we maken. En veel mensen verdienen veel geld aan ons gebrek aan eigenwaarde. Het is de reden waarom een dergelijk boek als warme broodje over de toonbank gaat. Stel je voor dat er een boek zou zijn met als titel ‘Lovebody’, over hoe we ons lichaam kunnen accepteren en lief hebben. Of hoe zou het zijn al sportscholen billboards zouden ophangen waarop staat hoe mooi we zijn en dat we zo de moeite waard zijn om van te houden? Marketingtechnisch misschien niet zo handig, maar wel menstechnisch. We kunnen nog zo hard sporten en maatje 36 hebben, het zal nooit goed genoeg zijn. Ons gevoel van eigenwaarde en het gevoel dat er we er mogen zijn, heeft niets met de sportschool, noch met een bikiniproof lichaam te maken. Zolang we extern op zoek zijn naar vervulling zullen boeken als ‘Killerbody‘ in de top 10 blijven staan.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares