Mijn lichaam is mijn wetenschapper

Mijn lichaam, net als dat van jou, spreekt altijd de waarheid, ook als ik ervoor kies om er niet naar te luisteren. In elk moment geeft het mij signalen af, terwijl ik druk met iets anders bezig ben en voornamelijk in mijn hoofd leef waar ik nadenk over wat ik allemaal moet doen.

Zo vertelt het lichaam ons bijvoorbeeld dat het moe is als we te weinig geslapen hebben, dat het brak is en een kater heeft, nadat we een avond gedronken hebben, dat we een opgeblazen gevoel en een mistig gevoel in ons hoofd hebben na het eten van een te grote maaltijd met veel koolhydraten of dat het spierpijn heeft en buiten adem is, nadat we te intensief hebben gesport.

Soms spreekt het lichaam wat luider, omdat we lange tijd niet geluisterd hebben, zoals bijvoorbeeld hoofdpijn, onderrugpijn, migraine, menstruatiepijn, nekpijn, constipatie, rugklachten, acné, onrust, spanning, stress, anxiety, maagklachten, oververmoeidheid, burn-out klachten en ga zo maar door. Voor veel mensen herkenbare signalen die we tegenwoordig als ‘normaal’ bestempelen en ‘die er nu eenmaal bij lijken te horen’. En dan heb ik het hier nog niet over ziektes en chronische klachten.

Meer dan 95 procent van de wereldbevolking heeft momenteel gezondheidsproblemen volgens cijfers van de World Health Organisation.

Voor mij vertelt dit percentage mij voldoende; het laat mij zien dat we al decennialang niet naar ons lichaam luisteren, terwijl alle intelligentie aanwezig is op het gebied van wetenschappelijke onderzoeken, medische specialisten en kennis en medicijnen.

Zou het kunnen dat we de intelligentie van ons lichaam negeren en we op een manier leven waarbij ons lichaam weinig tot geen aandacht krijgt? Een lichaam, zoals ik al eerder schreef, dat altijd de waarheid vertelt en met respect en waarde behandeld wil worden, ook als het weekend is of als we met vakantie gaan.

Soms vraag ik me af hoeveel wetenschappelijk onderzoek en bewijs we nog nodig hebben, voordat we gaan inzien dat ons eigen lichaam onze wetenschapper is. Onderzoeken over hoeveel slaap we nodig hebben, of we nu wel of niet dat dagelijkse wijntje kunnen drinken en wat we wel of juist niet moeten eten. Wat zou er gebeuren als we die vragen aan ons lichaam stellen?

Ik heb deze week een stuk tekst ingeleverd aan een universiteit waarin ik schreef over het belang van verkering met jezelf hebben en te luisteren naar de intelligentie van je lichaam. Of ik  wetenschappelijk kon onderbouwen dat dit ook echt werkt, werd mij gevraagd.

Kan ik wetenschappelijk bewijzen dat ik door verkering met mezelf te hebben gezond, vitaal, fit en toegewijd in het leven sta? Vraag het aan mijn lichaam zou ik willen zeggen. Ik weet wel dat ik niet bij die 95 procent hoor. Mijn lichaam is voor mij mijn wetenschapper en vertelt mij elke dag dat het graag voldoende slaapt, dat het niet te veel wil eten, dat het van beweging houdt, dat alcohol vergif is (is één kater niet voldoende bewijs?), dat het graag op tijd naar bed wil en weer vroeg op wil staan, dat het alleen in dit moment aanwezig kan zijn en moe en gestrest wordt van toekomstgedachtes, dat het belangrijk is dat ik van mij laat horen en niet mijn woorden inslik, dat ik lief voor mezelf mag zijn, dat ik mezelf mag waarderen en dat ik in elk moment precies weet ik wat nodig heb.

Mijn lichaam is super intelligent en wijs, nog meer dan alle wetenschappelijke onderzoeken en bewijzen bij elkaar.

 

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

12 shares