Niets is wat het lijkt

Ik stapte vanmorgen in het zwembad, in het oh zo heerlijke warme doelgroepenbad, en het viel mij meteen op dat het anders was dan anders. Een aantal van mijn vaste zwemvrienden zag ik niet. Weet jij waar die mevrouw is die altijd op het haar rug rondjes zwemt door het bad, vroeg ik aan een andere vrouw, die er ook altijd op dinsdag is. Ja, ook in het zwembad  is er een vorm van sociale controle. Ze wist meteen wie ik bedoelde en ze vertelde mij dat die mevrouw met vakantie is. Toch fijn om te weten, merkte ik. Weet je trouwens waarom ze altijd op haar rug zwemt, vroeg de mevrouw. Nee, zei ik, dat weet ik niet. Ze heeft een ziekte, en hierdoor kan ze niet op haar buik zwemmen, want dat stikt ze. Ok, zei ik, ja, dat begrijp ik. Wel mooi dat je dit met mij deelt zei ik, want hier leer ik weer van. Weet je die twee die altijd heel hard praten in het zwembad. Ja, zei ze, ik weet precies wie je bedoelt, maar dat komt omdat zij doof is. Ja, zei ik, dat weet ik, maar dat wist ik eerst niet en toen had ik wel zoiets van jeetje, wat praten zij hard zeg, dat is toch niet normaal, in zo’n zwembad. Het leert mij dat er altijd een verhaal achter iets zit en dat niemand zomaar iets doet. We wensten elkaar een fijne dag en ik trok mijn sexy badmuts aan. Niets is wat het lijkt, dat blijft een mooie. Als we ons dat realiseren en ook leven, dan ontstaat er zoveel meer begrip en rekening houden mét van mensen en van waar ze vandaan komen. Zelfs voor het altijd op je rug zwemmen is een reden, wie had dat gedacht….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares