Nieuw seizoen

Elk seizoen vraagt om andere keuzes, draagt een eigen ritme in zich, en heeft andere behoeftes en mogelijkheden. Zo ook de herfst. Terwijl ik voor de open haard zit in Hattem en ik inmiddels mijn winterjas alweer heb aangehad, realiseer ik mij hoe het leven in een cyclus voort beweegt, met telkens andere seizoenen. In welke mate ben ik me bewust van deze cyclus en in  contact hiermee, zowel van mijn eigen fysieke en persoonlijke cyclus als vrouw, maar ook de grotere cyclus van het leven. Wat vraagt dit nieuwe seizoen van mij in mijn keuzes, mate van zelf-zorg en in een verdieping in het luisteren naar wat mijn lichaam nodig heeft? Mijn dikke sokken en sloffen zijn mee, en ik heb voor de zekerheid een wollen trui meegenomen. Het raam heeft vannacht niet open gestaan, omdat ik het te koud vond. Ik merk dat mijn lichaam meer warmte nodig heeft, doordat het buiten kouder is. Dit vraagt ook om een aanpassing in mijn eet keuzes, zoals bijvoorbeeld meer eigengemaakte soep. Maar het zit ook in de details, waar vaak het grote cadeau en de verdieping zit. Zo maak ik de keuze om mijn handdoek op de verwarming te leggen, zodat die lekker warm is na het douchen of het bad. Ik merk ook dat mijn slaap aan het veranderen is, dat ik momenteel meer slaap nodig heb en dat er dagen zijn dat mijn lichaam om meer rust vraagt. Sta ik mezelf toe om in de middag een half uur mijn ogen te sluiten onder een dekentje op de bank? Er is altijd wel iets te doen, maar hoe is het voor me als ik vandaag iets minder doe? In het bos liggen overal bruine bladeren op de grond, bladeren die niet zo lang geleden nog in hun groene kleur in de zon straalde. Tijd voor verandering, tijd om los te laten. Terwijl ik de bladeren hoor ritselen onder mijn schoenen, realiseer ik me dat ook ik dingen loslaat. Patronen, keuzes, overtuigingen en belemmeringen die mij niet langer ondersteunen. Ik realiseer me dit weekend hoe belangrijk het is mee te bewegen met de cyclus van het leven en daarmee ook met de seizoenen van  het leven. Gisteren is niet vandaag, en de herfst is niet als de zomer. Eigenlijk is elke dag een nieuw seizoen. Wat is er vandaag nodig, waar vraagt mijn lichaam om en welke impuls is er in elk moment? Ik kijk door het raam naar de bomen en bedenk mij hoe lang deze hier al staan. Veel van deze bomen ken ik al 44 jaar. Ze staan, ze zijn, en ze gaan nergens naar toe. Ze bewegen mee met de seizoenen, met het leven, en zijn wel degelijk continu in verandering. En zo is het ook met ons mensen. Het is aan ons de keuze om mee te bewegen met de cyclus van het leven, waarbij de verdieping en de verandering  in onszelf zit. Telkens maar weer terug naar het lichaam, luisteren en observeren wat er is, en van daaruit de volgende stap zetten. Ik ben aan het oefenen om als ik in de ochtend wakker word, niet meteen te bedenken wat ik allemaal moet, vind dat ik moet of wil doen vandaag. Als ik dat doe, ben mezelf al tien stappen voorbij gehold, en dus weg bij mezelf. Elke dag, elk seizoen, elk mens heeft een eigen ritme. Het is aan mij de keuze om vanuit dit ritme door de dag heen te bewegen. Wat er gisteren nodig was, hoeft niet voor vandaag ook zo te zijn. En zo was mijn eerste actie vanmorgen het aanzetten van de verwarming. Hallo herfst!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares