Obesitas leeuw

Als je kijkt naar dieren, zeg ik tegen een directeur van een grote zorgverzekeraar, dan zijn er geen leeuwen met obesitas. Of een olifant, nou  ja, dat is geen goed voorbeeld, want die zijn al vrij stevig van zichzelf. Of een giraffe, zeg ik, die hebben geen last van overgewicht. En een tijger, die rent en wordt actief als hij honger heeft, maar die is niet excessief aan het sporten. Wij worden dan gezien als het intelligente ras, om het maar zo te zeggen, maar wat stelt die intelligentie eigenlijk voor, zeg ik, als we niet goed voor onszelf zorgen? We hebben alles, we weten alles, we zijn zo ver gevorderd met onze intelligentie en sommige mensen verdienen zelfs een nobelprijs voor hun kennis, maar waarom kunnen we niet goed voor onszelf zorgen? Zou het kunnen dat we veel meer vanuit ons lichaam mogen leven, vanuit ons hart, en dat daar de ware intelligentie zit? Ik drink een kop thee met J.W. om het over self-care te hebben. Ik zit hier niet voor mezelf, ook niet voor het bedrijf, maar vanuit mijn liefde voor mensen. Daarom wil ik graag kopjes thee drinken, om met elkaar het gesprek aan te gaan wat er gaande is, in de wereld, en in dit geval Nederland, en de zorg. Hoe komt het dat we allemaal weten wat goed voor ons is, maar dat we het niet leven? Dat boeit mij, zeg ik, en daarom zit ik hier. Mijn streven is niet om deze wereld te verbeteren, want het gaat niet om beter. Mijn streven is om deze wereld eerlijker achter te laten, daar gaat het voor mij om. Drie kwartier praten we met elkaar over mensen, het leven, de zorg, verzekeringen, een leeuw die nooit obesitas heeft (de enige dieren met overgewicht zijn katten en honden, maar die worden door mensen opgevoed), over energie en preventie. Na afloop van ons gesprek sta ik op en schuif mijn stoel netjes aan. Oh, dat is goed hoor, laat maar staan. Nee, zeg ik, dit is ook onderdeel van self-care. Ja, dat is zo, zegt hij, dan laten we de ruimte in ieder geval netter achter dan onze voorgangers. Zo mooi om steeds meer te voelen realiseer ik mij nu, hoe self-care niet om mij gaat, maar om iedereen. Maar dat het wel bij mij begint, zoals dit met alles het geval is. Vanuit mij kan het zich verspreiden en daar heen gaan waar het nodig is. In dit geval bij J.W., iemand die zich dagelijks bezig houdt met de zorgverzekering van een grote groep Nederlanders.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares