Prikkelende vraag

Wat mij onlangs prikkelde, is de volgende vraag: “Wat wil ik dat jij niet van mij weet?”. Met andere woorden, wat laat ik niet zien en met nog andere woorden, hoe integer ben ik. Kijk, we hoeven niet alles van elkaar te weten, daar gaat het hier niet om. Waar het echter wél om gaat, is waar zet ik een masker op, doe ik me anders voor en zet ik allemaal afweermechanismes in om te voorkomen dat de ander iets niet van mij komt te weten. Dit kan in mijn relatie met mijn partner zijn, baas, vriendin en uiteraard met mijn familie. Ik mijmerde hier nog wat langer op door vandaag terwijl ik op de fiets zat en het boeit me enorm. Ik zal een klein voorbeeld geven uit mijn eigen ervaring. Toen ik net met James verkering kreeg, kan ik me nog goed herinneren dat ik al vrij snel na onze eerste ontmoeting een nét iets te harde wind liet. Hard genoeg dat hij het hoorde. Tja, dat is dus iets wat ik zeker in de prille beginfase van een relatie (met toekomst potentie) liever niet wil dat de ander (James in dit geval) weet. Het feit dat ik, net als ieder ander mens op deze aarde, winden laat. Een enorme opluchting was het echter trouwens wel, letterlijk en figuurlijk, toen dit bekend was. Dit is een klein voorbeeld maar als je er een keer bij stil gaat staan, zijn er tal van dit soort voorbeelden (klein en groot). Oh ja, deze is ook leuk. Ik weet nog goed dat ik naar een gala ging in mijn studententijd en toen heb ik een peperduur (toen 50 gulden) foundation potje gekocht van Clinique, omdat ik last had van blozen en hier schaamde ik me voor. Dikke lagen heb ik toen opgesmeerd en mijn huid was hier niet blij mee. Of toen ik met vriendin D. in Peru ging wonen en daar vrijwilligerswerk in een weeshuis ging doen omdat dit veel erkenning en respect geeft en heel sociaal wenselijk is. Ik heb het weeshuis twee keer gezien, want ik wilde alleen maar uitgaan. Ik heb door de jaren heen mijn afweermechanismes verdomd goed leren kennen en veel van mijn maskers durven afzetten. Ik weet van mezelf dat ik me heel goed kan aanpassen en heb dit ook lange tijd op bepaalde vlakken gedaan. Of dingen doen omdat het zo aardig is, ook zo’n bekende voor mij. Of niet zeggen wat je écht wilt zeggen, om conflicten te vermijden. Hoe meer ik me echter door de jaren heen hiervan bewust ben geworden, des te meer ik weer bij een oorspronkelijk stuk uitkom. Een puurheid en oprechtheid waar ik me heel lekker bij voel. Als ik naar mijn eigen kinderfoto kijk op mijn website, begin ik heel hard te lachen. Dat is wie ik ben, alleen zit ik nu in een groter lichaam.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares