Quick fix

Ik werd deze week overvallen door een enorme verkoudheid, echt zo eentje die past bij het huidige weerbeeld. Vandaag vlogen onze terrasstoelen over de straat…..Terwijl ik aan het snotteren was en mijn stem als een exotische escort dame klonk, ging mijn collega even naar de huisarts om de griepprik te halen. De griepprik, vroeg ik hem verbaasd (hij is 22), was is er mis met griep? Dé manier van het lichaam om even flink te reinigen. Het lichaam is zo intelligent, die weet precies wanneer het tijd is om zich te ontdoen van ballast die het niet meer nodig heeft. Snot is wat dat betreft een geweldige clearing van het lichaam. Maar nee dus, we nemen een griepprik. Of iets anders. Ik slaap de laatste tijd zo slecht, zei een andere collega tegen mij vandaag, weet jij nog iets wat ik kan nemen. Hoe komt dat dan, vroeg ik haar, maak je je ergens zorgen over. Ja, dat deed ze, ze zit ergens mee, het bekende pieker syndroom. Stel je voor dat er voor alles een pil zou zijn waarmee al onze problemen en ongemakken direct verholpen zouden worden. De bekende quick fix waar we in wezen allemaal naar op zoek zijn op de momenten dat het nét even wat minder gaat, het leven niet loopt zoals we graag zouden willen, we ons niet lekker voelen, ons lichaam niet doet wat wij willen of in het geval van mijn collega we niet goed kunnen slapen. Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen medicijnen. Maar medicijnen gaan wat mij betreft wél hand in hand met het eerlijk kijken en dealen met wat er werkelijk aan de hand is. Dit betekent dat we mogen kijken naar hoe we leven en welke keuzes we maken. Vaak willen we die verantwoordelijkheid liever niet nemen en kiezen we voor een vaak tijdelijke oplossing die onze ongemakken verzachten. Alles moet snel, maar zijn we in die snelheid nog wel eerlijk…?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares