Recessie

Heh heh, het is eindelijk officieel, zo lees ik in de krant, ‘Nederland is in recessie’. Blijkbaar was het tot vandaag onofficieel, wat dit ook verder mag betekenen, maar nu is dus eindelijk het hoge woord eruit (officieel). We zitten met z’n allen in een krimp. Het enige goede nieuws, zo lees ik, is dat ‘het gevaar voor een wereldwijde recessie is afgenomen’. Gelukkig maar, want dat voelt inderdaad best ‘gevaarlijk’. Het feit dat we het allemaal wat rustiger aan mogen doen, uitgenodigd worden om wellicht wat minder buitenshuis door te brengen, in plaats van drie keer met vakantie nog maar twee keer met vakantie kunnen, wellicht iets vaker mogen shoppen in eigen kledingkast, ervaren dat we überhaupt niet zoveel nodig hebben omdat we zelf al zo ontzettend leuk zijn, dat we wat meer stil mogen staan bij wat echt belangrijk is en dat we wat meer back to basic gaan, vind ik heel goed nieuws. Het is, zoals met alles, maar net hoe je ergens tegenaan kijkt. Zoals gisteren iemand tegen mij zei: zolang je een dak boven je hoofd hebt, te eten hebt, wat kleding en je bent gezond, waar hebben we het dan eigenlijk over…..Ik heb vandaag weer drie tassen met kleding in een kledingbak gestopt. Inderdaad, waar hebben we het eigenlijk over. Nu we een nieuwe kledingkast hebben en ik deze mag gaan inruimen, word ik geconfronteerd met mijn eigen hoeveelheid kleding. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik kwam een tas met zomerkleding tegen die ik totaal vergeten was…Oooh, dáááár is dat tasje wat ik afgelopen zomer al aan het zoeken was, zei ik totaal verrast tegen James. Hij vindt dit een tamelijk vermoeiende eigenschap van mij en ik geef hem geen ongelijk. Het is in ieder geval heerlijk shoppen in mijn nieuwe Pax kast. Ik lees dat we met z’n allen wat zuiniger aandoen. Niks mis mee, lijkt me zo, dat we wat minder kopen. Daar waar we echt behoefte aan hebben, is toch niet te koop.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares