The Livingness

How have you coped in life up till now with not being you on a daily basis?”. Dit was een van de eerste vragen die ons gesteld werd vandaag tijdens de eerste cursusdag van ‘The Livingness’ in Engeland. Een vraag die hierbij hoorde was “Are you aware that you are not you, because so many people in life have given up”. We mochten hier allemaal even op zitten en vervolgens kwamen er enorm veel antwoorden. Mijn eerste antwoord was ‘verharden’ en ‘kiezen voor een meer mannelijke energie’. Dit doen vrijwel alle vrouwen, zo werd er gezegd. Als tweede antwoord kwam, hoe kan het ook anders, voeding. Eten is voor heel veel mensen een troost, een beloning, een manier om niet te hoeven voelen, om te verstoppen en we eten ook meestal teveel. In plaats van te voelen wat ons lichaam nodig heeft, scheppen we op en eten ons bord leeg. Andere antwoorden waren alcohol, drugs, sporten, werk, suiker, entertainment, roken, spiritueel bezig zijn (new age), je leven moeilijker maken dan nodig is, genieten van drama (en dat van anderen), bezig zijn met geld verdienen, een humeur hebben, jezelf vergelijken met anderen, sociale contacten, en ga zo maar door. We hebben allemaal heel veel manieren gevonden om het leven ‘door te komen’ waarbij we geheel voorbij gaan aan het feit dat we geweldig en mooi zijn. “It’s so beautiful to be you, you don’t need any rewards’. Wow….Veel mensen kunnen zich een leven zonder al de hierboven genoemde antwoorden bijna niet voorstellen. Ik merk het zelf al in mijn keuze om geen alcohol te drinken en bepaalde voeding niet meer te eten. Zoveel dingen zijn we als zo gewoon en normaal gaan beschouwen, dat we helemaal vergeten zijn dat het eigenlijk niet normaal is. Wonderlijk dat we het nodig hebben onszelf een beloning te geven door bv een stuk taart of chocola te eten, of aan het einde van de dag een glas wijn te drinken of een extra portie avondeten op te scheppen. Fijne vragen om bij stil te staan en eerlijk bij jezelf naar antwoorden te zoeken. Ik weet dat ik heel vaak en heel lang niet mezelf ben geweest. We passen ons aan om erbij te horen. Van kinds af aan al. Het begint bij dit te erkennen en te nomineren. Vanaf daar kan je andere keuzes maken…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares