Uitje

“Jet, Jet!! Kijk, dikke tieten!!”. Dit zijn de woorden die mijn nichtje vanuit de ballenbak in Tunfun loeihard naar mij schreeuwt. Ze heeft haar shirt omhoog en daaronder twee ballen verstopt op de welbekende plek. “Kijk, ik ook, Jet!”. Dit is mijn neefje, óók met dikke tieten, ook schreeuwend. Ik moet enorm lachen, anderen ook. Tja, een familietrekje. Dikke tieten niet, maar deze vorm van humor wel. James en ik zijn op uitje met de kids. We hadden eerst het plan om naar een Circus Elleboog middag te gaan maar hier was niets aan. Het was gratis, en dat straalde ervan af. De kinderen constateerden dit ook binnen vijf seconden, waarop ik zei “zullen we dan maar naar Tunfun gaan?”. Hun antwoord moge duidelijk zijn. Er hangt hier, zoals altijd, een broeierige misselijkmakende snoeplucht. Het is enorm druk, maar ja, hoe verrassend op een zaterdag. James en ik houden ons heel gedeisd, hij met zijn parooltje, ik met mijn laptop. Ze hebben inmiddels de leeftijd waarop ze met elkaar willen spelen. Wij zijn buutvrij. Ze komen afentoe aanwaaien met roodglimmende koppies, volledig bezweet en oververhit van al het spelen. Ik ben gezwicht voor snoep, waarom weet ik eigenlijk niet. Waarschijnlijk omdat er werkelijk niets anders te krijgen is. Een uitje en lekkers, het is een krachtig verbond. Mijn neefje zou wel bij Tunfun willen werken, zegt hij. Ik moet er niet aan denken, ook al krijg ik een dertiende maand en een jaar lang gratis entree.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares