Verantwoordelijkheid

Ik loop tram 26 uit en op weg naar de uitgang valt mijn blik op een grote foto van een naakt meisje in een krant. Het is een buitenlandse krant, the Sun, en de pagina hangt op ooghoogte van kinderen. Ik ben wat afgeleid door de grootte van de borsten en realiseer me dat ik niet de enige ben die deze foto kan zien. Ik sta inmiddels buiten en vraag mij af: waar begint en waar eindigt onze verantwoordelijkheid? Ik had een prachtig gesprek vanmorgen met een gast in het hotel, onder andere over Einstein en zijn fameuze woorden: alles is energie. De gast vertelde dat hij onlangs naar de wc ging en moest betalen. Iemand die vóór hem stond, vond dit belachelijk en werd enorm boos. Hij vertelde mij dat hij hier last van had, van haar boosheid. Dat dit de hele wc ruimte beïnvloedde. Alles is energie….We hadden het over verantwoordelijkheid en in welke mate nemen we deze ook. De man die de krant aan het lezen was, had niets door. Mag hij the Sun niet lezen? Tuurlijk, we maken allemaal eigen keuzes in wat we lezen. Maar elke keuze die we maken, heeft gevolgen en draagt een verantwoordelijkheid in zich. Voor onszelf, én voor onze omgeving. Achter mij liep een oma met haar kleinzoon, met precies de juiste lengte om de foto te zien. Is dit wat we willen reflecteren, vraag ik mij af. Is dit wat we willen teruggeven aan onze (klein)kinderen? Een oplossing zou zijn om niet meer dergelijke foto’s in de krant te plaatsen. Een discussie die volgens mij momenteel loopt in Engeland. Maar daarmee is niet alles gezegd. Echte verantwoordelijkheid begint bij onszelf en de realisatie dat alle keuzes die we maken, een effect hebben. We kunnen de foto wel weghalen, maar daarmee is het echte probleem nog niet opgelost.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares