Viespeuk

“Heb je een servet nodig?”. Ik begon heel hard te lachen toen mij deze vraag werd gesteld door een man die naast mij zat op het terras vanmorgen bij de coffee company. Ik heb een grappige wat vieze gewoonte. Ik lik als ik mijn latte op heb namelijk met mijn vinger de restanten soyamelk vermengd met koffie op. Net zo lang tot mijn hele kopje brandschoon is. Ik doe dit overal, dus ook op het terras, en dus ook als er vlakbij iemand anders zit die blijkbaar zit te kijken. Nee hoor zei ik terug, het gaat prima zo. Ook hij moest erg lachen. Met een vinger is véél lekkerder, zei ik. Ik doe dit meestal met een lepeltje, zei hij. Tja, dat kan ook. We kwamen in een leuk gesprek, samen met een vriend van hem, over hoe lekker het is om met je vinger uit de pindakaaspot te eten (mijn inbreng, dit doen zij beide niet), hoe je vroeger het restant cakebeslag uit de bak met je vinger mocht oplikken van je moeder (eentje mocht dit ook, de ander zijn moeder bakte nooit cakes maar hadden vroeger ook geen bank om op te zitten) en een van de mannen vertelde hoe hij vroeger met zijn vinger in de brinta zat. Of ik het niet vies vond, nu met mijn vinger. Straks zit je aan een deur en word je vinger vies en krijg je van alles binnen. Ik heb nergens last van, zei ik. Uiteindelijk zijn we allemaal wel een klein beetje een viespeuk, de een wellicht wat meer dan de ander maar toch. Vieze gewoontjes hebben we allemaal..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares