vijfjarenplan

Zij: ik krijg heel vaak de vraag wat mijn vijfjarenplan is.
Ik: vijf jaar?
Zij: ja, soms vragen mensen waar ik over tien jaar wil zijn.
Ik: ok
Zij: Ik weet nooit wat ik hierop moet antwoorden.
Ik: Dat begrijp ik, dat zou ik ook niet weten.
Zij: Ik zeg dan maar dat ik het niet weet, maar ik word er heel nerveus van.
Ik: Dat begrijp ik, dat zou ik ook worden.
Zij: Mijn baan houdt in 2019 op, dan moet ik wel weten wat ik ga doen.
Ik: Maar dat is pas over twee jaar.
Zij: stilte.
Ik: Ik heb nog nooit een vijfjarenplan gehad, ik weet soms niet eens wat ik volgende week ga doen.
Zij: heb je nog nooit een vijfjarenplan gehad?
Ik: nee, waarom zou ik?
Zij: maar veel mensen hebben dat.
Ik: maar dat is voor mij geen reden om het ook te hebben. Het is een mentale vraag, waarbij het lichaam niet mee doet. Mijn lichaam doet niet aan een vijfjarenplan, die kent alleen dit moment. Ik vind het veel belangrijker om me op dit moment te richten en de bewegingen en keuzes die ik nu maak. De rest volgt vanzelf. Daarbij gaat het er niet om wat ik wil over vijf jaar, maar wat er nodig is.
Zij: maar je moet toch een purpose hebben in het leven, ergens naartoe gaan?
Ik: Maar ik heb ook een purpose en dat is voor mij mensen, en het contact met mensen. Daar sta ik elke dag voor op. Als ik zie hoe het er momenteel aan toe gaat in de wereld, is dat voor mij meer dan voldoende purpose. Daarbij gaan we nergens naartoe, behalve terug naar huis.
Zij: dus geen vijfjarenplan?
Ik: ik heb er nog nooit eentje gehad en dat is me tot nu toe heel goed bevallen. Gewoon in dit moment zijn, dat is al lastig genoeg.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares