Voor het grijpen

James en ik waren zondag naar het Omniversum in Den Haag, op uitje met zijn nichtje en neefje. We hadden een rustige film uitgekozen over vlinders, want dat ronde scherm brengt al genoeg prikkels en misselijkheid met zich mee. Ik vind het altijd weer boeiend, dat als ik met kinderen op pad ben, hoe ik uitgedaagd wordt in dingen waar ouders elke dag mee te maken hebben. Dus bij deze zeg ik nu al…..diepe buiging voor jullie. Als ik het Omniversum binnenloop, zie ik voornamelijk snoep en snacks. Op de bar liggen chocolade repen die groter zijn dan de onderarm van mijn nichtje. Ik zie alle soorten chips, snoeprepen en frisdranken die je maar kan bedenken en dan ook nog  M n M´s maatje vuilniszak. Alles op en achter de bar bevat suiker. Vervolgens is er een wand met wel dertig soorten bakken drop waaruit er rijkelijk geschept kan worden in zakken die je als kind bijna niet kan vasthouden. Er is geen snoep nooduitgang, je kan er simpelweg niet omheen. Na de film lopen we een trap af naar beneden en belanden we in een ontplofte speelgoedwinkel die alleen maar bestaat uit de meest zachte, schattige en koop mij alsjeblieft kijkende knuffeldieren. Kinderen zijn er dol op en er wordt gretig geaaid, geknuffeld en gevraagd. Je komt voor de film, maar alles eromheen is zo overweldigend. Je moet als ouder heel sterk in je schoenen staan, wil je alleen voor de film komen. Ik weet dat er verdiend moet worden maar dit gaat mij echt te ver. Hebben locaties als deze, waar zoveel kinderen komen, niet een verantwoordelijkheid die veel grootser is dan enkel en alleen op tijd films vertonen…en winst maken. Hoe zit het met de mensen….?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares