Wandelen

Ik ben vanmorgen gaan wandelen, dit in het kader van mijn nieuwe intentie om in de ochtend wat vaker naar buiten te gaan en langs het water te lopen. Mijn vriendin in Keulen waar ik onlangs was, wandelt dagelijks in de vroege ochtend en dit inspireerde mij. Wandelen is een mooie manier om echt weer in je lijf te komen, terug naar jezelf. Het gaat dan niet om snel wandelen, of het wandelen als sport, maar gewoon rustig wandelen. De zon scheen prachtig op het water en ik voelde meteen al dat het een hele goeie keuze was om te gaan wandelen. Ik neem dan een punt zo’n acht meter in de verte en focus hierop. Ik loop als het ware naar dat punt toe en als ik er ben, neem ik weer een nieuw punt in de verte. Dit is een mooie oefening om uit je hoofd te gaan en telkens weer terug te keren naar dat punt in de verte. Op een begeven moment was mijn punt in de verte een hond. Ik zag meteen al dat het een pup was dus ik voelde mijn vreugde al borrelen. Daar aangekomen werd ik met een enorm enthousiasme verwelkomd door de hond, en zij ook door mij. Oma en kleindochter waren ook aan de wandel en we raakten in gesprek. Dat is altijd zo leuk, een hond verbindt direct. Kleindochter vertelde mij dat ze al vier jaar is en begon honderduit tegen me te praten. Toen ik weer thuis was, herinnerde ik mij een zin uit mijn aantekeningenboekje van mijn eerste cursus in Engeland. Ik kwam dat boekje vanmorgen tegen, precies op het juiste moment. “Communicate like a 3 year old” staat er. Oftewel, drop that guardlive a true life en say it when you feel it (en niet twee dagen later). Dat vierjarige meisje was een prachtige spiegel voor mij en precies wat ik vanmorgen nodig had tijdens mijn wandeling.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares