Wasserette

Zo, jij hebt veel was, zeg ik tegen een man die de wasserette binnenloopt met een enorme koffer en twee tassen. Hij begint te lachen. Ja, klopt, ik ben met vakantie geweest en ben al drie weken terug. Al die tijd heb ik nog niet gewassen. We raken aan de praat en ik vraag hem waar hij is geweest met vakantie. Naar Amerika zegt hij, New Orleans. Ok, zeg ik. Houd je van live muziek, vraagt hij. Nee, zeg ik. Iedereen  houdt van live muziek, zegt hij. Mooi, zeg ik, dan ben ik een uitzondering. Ik vertel dat er een paar mensen zijn van wie ik naar de (live) muziek luister, maar dat ik verder niets met muziek heb. Hij zegt dat hij thuis steeds minder naar muziek luistert, omdat er overal al zoveel muziek is. Ik heb laatst een audio geluisterd, vertel ik hem, en die ging over muziek en onze zintuigen. Ben je het met me eens, vraag ik hem, dat alles wat we in onze mond stoppen, een effect heeft op ons lichaam. Zeker, zegt hij, ben ik helemaal met je eens. Ok, zeg ik, hoe zit het dan met onze oren? Kan het zijn dat alles wat we via onze oren ‘binnen krijgen’, ook een effect heeft op ons lichaam? Hij is even stil en zegt dat hij het hier ook mee eens is. Zoveel muziek is onder invloed van drank en drugs geschreven, en dat zit allemaal in die liedjes. Mensen storten al hun emoties in hun muziek en dat heeft een effect op mij. Ik kies daar niet voor, zeg ik. Hij vertelt dat er inderdaad veel drank en drugs wordt gebruikt onder muzikanten en vertelt ook dat veel mensen in New Orleans drank nodig hebben om naar muziek te luisteren. Ik begrijp dat niet, zegt hij, je kan toch ook gewoon nuchter naar muziek luisteren. We kletsen nog wat verder, over alcohol, zijn bezoekjes aan de AA en mijn keuze om te stoppen met drinken. Ik stop mijn was in mijn tas en wil net weggaan, als een vrouw tegen mij zegt: wat jij net zei heh, over muziek, dat is echt waar. Ik kijk haar aan, een prachtige vrouw, en zeg: ja, dat is zeker waar. Eigenlijk wil ik naar huis, maar mijn lichaam besluit nog iets langer te blijven. Ik vind de wasserette zó leuk, zegt ze, ik heb altijd de leukste gesprekken in de wasserette. Ik ook zeg ik, maar eigenlijk overal, ik vind mensen zo leuk en ik leer zoveel van ze. Ze vertelt over haar droom, dat ze zo graag een wasserette wil openen met knalroze wasmachines. Ik begin te glunderen. Laat je me weten als je opengaat, dan kom ik bij jou wassen. Ik wil niets liever dan mijn was in een knalroze wasmachine wassen. En ik vermoed hij ook, en ik wijs naar de leuke man met de grote koffer met was. Ik loop de wasserette uit, vol waardering voor dit moment. Steeds meer ervaar ik hoe het leven hierom draait. De magie van het leven zit in de momenten van alledag.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares