Wat doe jij zoal overdag?

Ik had vandaag een heel leuk gesprek met vriendin E. die in het buitenland woont. Haar schoonmoeder vroeg haar afgelopen kerst wat zij (E.) zoal doet overdag. Zij ervaarde dit als een persoonlijke aanval en hier hadden we het over. Wat is er toch mis met ‘niets doen’ (lees geen werk hebben waarvoor je dagelijks naar een kantoor moet). Wat is er mis met tijd voor jezelf hebben, in huis wat aan te rommelen, moeder zijn, hier en daar een freelance klus te doen? Wat is er mis met een hele dag op het strand te zitten of bijvoorbeeld overdag tv te kijken. Oei, schuldgevoel. Altijd maar dat gevoel hebben dat je iets moet doen, en dan bij voorkeur iets nuttigs, volgens mij is dit een vrouwenkwaal. Ok, laat ik het over mezelf hebben. Nu ik zes maanden van de UWV heb gekregen om voor mezelf te beginnen, heb ik geen werkplek om in de ochtend naar toe te gaan. Ik ben niet vijf dagen in de week van huis weg. Ook heb ik geen kinderen om voor te zorgen dus plenty of time.
Er zijn dagen dat ik meer te doen heb dan andere dagen, dat is nu eenmaal zo. Maar wat is dat toch, dat als James mij in de ochtend vraagt wat ik vandaag ga doen, dat ik toch een schroom voel om te zeggen: ik heb vandaag niets in mijn agenda staan…Vriendin E. woont praktisch aan het strand en zij vindt het al die jaren nog steeds lastig om doordeweeks gewoon lekker zonder reden naar het strand te gaan. Bakken in de zon, niets doen. Of op de bank een tijdschrift te lezen terwijl de schoonmaakster het huis schoonmaakt. Waar komt toch die drift vandaan dat we iets moeten doen? Ik vermoed dat het voortkomt uit een behoefte aan voldoening, aan je nuttig en waardig te voelen. Ik herinner mij nog goed mijn jaar dat ik ook een uitkering kreeg en ik voor het eerst mocht ervaren hoe het is om geen werk te hebben en dus ook niet de identificatie met een baan had. Oei, wat heb ik een last gehad van mezelf en met name als ik nieuwe mensen ontmoette. Op een borrel ofzo. Altijd maar die vraag: zo, en wat doe jij in het dagelijkse leven? Uh…..Het mooie aan dit soort fases is dat je uitkomt bij jezelf en gaat ervaren dat jij niet je werk bent. Het voelt wat kaler afentoe maar ik werd toen steeds origineler met mijn antwoorden. Pas als je vol in je kracht en met een goed gevoel kan zeggen dat je vandaag de hele dag op de bank hebt gelegen en tv hebt gekeken omdat je daar zin in had, dan ben je goed op weg…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares