Weet jij al op wie je gaat stemmen?

Het is een vraag die ik de afgelopen tijd regelmatig gesteld heb, aan vrienden, familie en collega’s. Soms ontstaan er door mijn vraag korte gesprekjes, en soms wat langere. Het is een vraag die ik in het verleden nooit stelde, omdat de verkiezingen mij niet interesseerden. De hele politiek boeide mij niet, en lange tijd heb ik niet gestemd. Vier jaar geleden ben ik wel gaan stemmen, maar meer vanuit een verplichting, dan vanuit een betrokkenheid. Ik zou niet eens meer weten op wie ik gestemd heb (behalve dat het een vrouw was…). Ik vond politiek stom en ingewikkeld. Kortom, een gebrek aan commitment en verantwoordelijkheidDat is dit keer heel anders. Ik voel me voor het eerst écht betrokken, ben ermee bezig en schrijf er zelfs over, voor mijn werk. Ik kan voor het eerst voelen dat mijn stem ertoe doet, net zoals dat elke stap die ik zet, gedachte die ik heb en beweging die ik maak ertoe doen. Dit weekend heb ik twee inspirerende gesprekken gehad met vriendinnen, aan wie ik ook de vraag stelde: weet jij al op wie je gaat stemmen? Beide vrouwen gaven verschillende antwoorden, wisten dingen die ik niet wist en gaven mij weer een stukje van de politieke puzzel, die ik best uitdagend vind. Gisteren heb ik de stemwijzer gedaan, in de hoop dat ik hierdoor iets politiek wijzer zou worden. Nou, dat was helaas niet het geval. Wat moet ik met deze stellingen, schoot er door door mijn hoofd. Bij de eerste stelling had ik al google nodig, omdat ik de vraag niet begreep. Iets in mij wilde opgeven, net zoals  ik dit in het verleden ook heb gedaan. Het bekende ‘laat maar zitten, hier heb ik geen zin in’. Ik heb de stemwijzer rustig afgemaakt, ook al had ik bij meerdere stellingen ‘geen van beide’ als antwoord. Of omdat ik het echt niet wist, of omdat voor mij het antwoord ergens in het midden ligt. De stemwijzer reflecteerde precies voor mij de verdeeldheid waar we als land in zitten. Hoe kan het dat we zoveel partijen hebben, terwijl we deep down allemaal hetzelfde willen? Hoe kan het dat de verschillen zo groot zijn, terwijl we als mensen helemaal niet zo van elkaar verschillen? Ik heb moeite met politiek en daardoor met stemmen, omdat het niet over mensen, eenheid en evolutie gaat, maar over geld, persoonlijke belangen, ego, spelletjes en macht. Maar dit is de wereld waarin ik leef, en het is aan mij om dit te accepteren. Waarom? Omdat ik er zelf onderdeel van uitmaak en dus mede-verantwoordelijk ben. Voor mij kwam 50% procent van mijn antwoorden overeen met de PvdA, SP en DENK. Drie partijen die totaal niet in mijn lijstje van mogelijke partijen waarop ik wil stemmen voorkomen. DENK? Ik weet niet eens waar die partij voor staat. Ronduit boeiend. Politiek wijzer ben ik dus door de stemwijzer niet geworden. Gelukkig heb ik mijn eigen wijsheid, waar ik op kan vertrouwen. Woensdag ga ik met veel plezier en betrokkenheid stemmen. Op wie? Ik vertrouw erop dat het antwoord er dan is. Het wordt geen strategische of rationele stem, maar een stem vanuit mijn hart. Ik laat elke dag mijn hart spreken, dus waarom dan niet ook in het stemhokje?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares