Wereld op drift

De wereld is op drift, zo kopt het Parool in. Er zijn nog nooit zo veel mensen op de vlucht geslagen sinds de tweede wereldoorlog. Het einde is nog lang niet in zicht, zo stelt de journalist, en daar ben ik het mee eens. Dit is nog maar het begin. Is de tweede wereldoorlog eigenlijk ooit geëindigd? Momenteel zijn er 65,3 miljoen mensen die vluchten voor oorlog, vervolging en honger, kortom, op de vlucht voor de keuzes die wij allemaal maken. Zolang we denken dat wij het hier goed hebben, omdat er hier geen zichtbare oorlog is, we niet vervolgd worden voor hoe we denken en we geen acute honger hebben, leven we in een illusie. In de illusie die comfort heet. Eigenlijk zijn we met 8 biljoen mensen op de vlucht. Weliswaar niet van huis en haard, maar op de vlucht voor onze verantwoordelijkheid. Op de vlucht voor wat we met elkaar gecreëerd hebben, maar waarvoor we het liefste onze ogen willen sluiten. Op de vlucht voor de waarheid en de wijsheid die we allemaal in ons dragen, maar die we niet leven, elke dag weer. Op de vlucht voor onze keuzes, waarvan we weten dat ze niet liefdevol en ondersteunend zijn en niet bijdragen aan het grotere geheel. Op de vlucht voor het spoor wat we hebben achtergelaten, waarbij we denken dat er wellicht veel veranderd is, maar er in de kern nog niets veranderd is. Maar ook op de vlucht voor onze potentie en wat er met elkaar wél mogelijk is. We weten allemaal dat het zo niet werkt, dus wat houdt ons tegen? Misschien mogen we stoppen met vluchten, verbergen en te doen alsof, en stoppen met onze ogen te sluiten. Inzien dat het niet om ons gaat, maar dat we met elkaar hier leven, onder één dak, namelijk die geweldige sterrenhemel. De grenzen die we onszelf opleggen, persoonlijk, fysiek, mentaal of geografisch bestaan niet. Europa kan dan wel fysiek haar poorten sluiten, maar hiermee zeggen we nee tegen onszelf. We hebben het met elkaar op te lossen en we krijgen elke dag de gelegenheid om andere keuzes te maken. We zijn allemaal de vluchteling en we zijn allemaal de asielzoeker. Jouw keuze beïnvloedt mij, en andersom. We hebben hier te maken met een humanitaire ramp die zich onder onze ogen voltrekt, zo eindigt het artikel. Dat hadden we 75 jaar geleden ook. Wat is er veranderd? Zolang we niet onderkennen dat alles energie is en dat elke keuze die we maken een energetische impact heeft, zal er niets veranderen. Maar waar beginnen we dan, vraagt een collega. Bij jezelf zeg ik. We zijn ook helemaal niet meer in contact met de natuur, zegt hij. We zijn niet in contact met onze eigen natuur, zeg ik, met wie wij werkelijk zijn. De situatie waarin we nu zitten laat ons zien dat we allemaal een arrogantie in ons dragen. Een arrogantie dat we dénken dat we wegkomen met dingen, maar dit is niet zo. We komen nergens mee weg, ook niet na 75 jaar na dato.  We kunnen nog zo hard vluchten, de waarheid volgt ons op de voet.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares