Zwaan

Aaaah, lief, kijk, wat zielig, die zwaan. James en ik zitten op de A1 op weg naar Leusden en in de middenberm zit een zwaan, die daar duidelijk niet wil zitten. Hij is ook nog alleen, zeg ik, waar is z’n vriendje? Sinds ik weet dat zwanen monogaam zijn en vrijwel altijd samen zijn, vind ik het altijd extra sneu als ik een zwaan zie die alleen is. Hoe kan die zwaan daar ooit weer wegkomen, vraag ik James. Ze kunnen vliegen schat. We bespreken dat dit best gevaarlijk kan zijn en ik merk dat ik de impuls voel opkomen om iets te doen wat ik nog nooit gedaan heb, namelijk de dierenambulance bellen. Ik ga bellen, zeg ik tegen James, terwijl mijn hoofd al gedachtes produceert als ‘iemand anders heeft vast al gebeld’, ‘ach, laat toch zitten, komt vast goed’ en ‘tis maar een zwaan’. Ik laat mijn gedachtes voor wat ze zijn en pak mijn telefoon en ga googelen. Weet jij waar we zijn, vraag ik James. Ja, zwaan zit bij kilometerpaal 38, Amersfoort Noord, vlak voor het Shell station. Wow, denk ik, wat een teamwork, dat had ik nooit geweten. Maar er is vast al gebeld, oppert James. Ja, die gedachte kennen we, en ik blijf door googelen. Ik bel een 0900 nummer, opper dat dit wel een duur telefoontje wordt en krijg een Danielle van de dierenambulance aan de lijn. Hi Danielle, er zit een zwaan in de middenberm, we zitten op de A2 (nee, schat, we zitten op de A1), oh nee, wacht, we zitten op de A1. Ik vertel haar alle gegevens en ze klinkt blij met mijn telefoontje en zegt dat ze het door gaat geven aan Rijkswaterstaat. Dat  klinkt serieus en ik hang op met een voldaan gevoel. Wat er ook met de zwaan gebeurt, ik heb mijn impuls gevolgd. Ik denk later aan al die situaties waarin ik ook een impuls heb gevoeld, maar deze niet gevolgd heb omdat ik dacht ‘ach, dat doet iemand anders wel’ of ‘dat is waarschijnlijk al door iemand anders gedaan’. Weet je, zeg ik tegen James, als iedereen dat altijd maar denkt, dan gebeurt er vrij weinig en verandert er dus ook niets. Het nemen van onze verantwoordelijkheid en doen wat er nodig is, daar staat deze zwaan nu voor mij symbool voor. Ik kan voelen wat een comfort en veiligheid er zit in denken dat iemand anders iets wel doet. Ik schuil me dan achter anderen, geef mijn kracht weg, neem geen verantwoordelijkheid en blijf heerlijk in de comfortzone hangen. Terwijl ik dit schrijf, vraag ik me toch even af hoe het  met de zwaan is. En zou die toch niet ergens een vriendje hebben…? Ok, klaar Mariette, dat is dan weer niet jouw verantwoordelijkheid, heel rustig…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares