168 uur

Momenteel zit ik in week drie van mijn online Esoteric Yoga programma, dat zes weken duurt. Toen ik deze keer aan het programma begon, kreeg ik het idee om de boel een beetje om te draaien. Zo’n uur yoga werkt bij mij altijd verdiepend en ontspannend, brengt me meer in mijn lichaam en maakt me bewust van de impact van mijn keuzes. Maar hoe zit het met de overige 167 uur van de week? Zijn die ook verdiepend en ontspannend, en ben ik dan ook in contact met mijn lichaam? Juist ja, dat bedoel ik dus. Het is tijd om de boel een beetje om te draaien.

Tegenwoordig doe ik dus niet één uur yoga per week, maar 168 uur. Daarvan slaap ik pakweg 56 uur, maar ook tijdens mijn slaap gaat de yoga gewoon door. De kwaliteit van mijn slaap wordt namelijk bepaald door hoe ik mezelf in bed heb gelegd. Kortom, mijn dag bepaalt mijn nacht. De verleiding ligt op de loer om dat ene uur yoga te ‘gebruiken’ om te ontspannen en wat meer in mijn lichaam te zakken, maar het is veel interessanter om te kijken waarom ik met spanning, onrust, een harde buik of met veel gedachtes de yoga les inga. Het zijn die 167 uren in mijn week die de kwaliteit van mijn yoga les op zondag bepalen. Ik kan zien hoe ik lange tijd een patroon heb gehad om iets buiten mezelf te gebruiken als fix en als comfort, zoals yoga, healingsessies, massages, workshops, bepaalde mensen, reizen, cursussen, sporten, glaasje wijn en ga zo maar door, omdat ik zelf geen verantwoordelijkheid wilde nemen voor hoe ik mij voelde.

Hoe ik op zondag thuis mijn yoga les voorbereid, dus hoe ik mijn dekentje en mijn kussen neerleg, de kleding die ik aantrek, wat ik eet en drink van tevoren, hoe ik mezelf installeer op de bank, hoe ik ga liggen, hoe ik mijn ogen sluit en hoe ik de yoga les begin, is allemaal mijn keuze. Noch de yogalerares noch de les zelf zijn hier verantwoordelijk voor. Wat ik deze weken anders doe is dit:  ik zeg regelmatig door de dag heen tegen mezelf  ‘je zit nu in de yoga les’. Prachtige oefening die me in dat moment bewust maakt van hoe ik zit of loop, wat de kwaliteit van mijn bewegingen zijn, hoe mijn adem is, waar mijn schouders staan (vaak staat er eentje iets omhoog), hoe mijn buik voelt (vaak wat aangespannen), waar ik ben met mijn gedachtes (regelmatig niet bij wat ik aan het doen ben) en of ik nog bij mezelf ben. Geen yogamat komt eraan te pas, maar gewoon mijn bureaustoel op werk of de stoel waar ik nu thuis op zit, terwijl ik dit stukje typ. Ik was al weer even lekker onderuit gezakt gaan zitten met mijn benen over elkaar. Geen ondersteunende houding en een ruggengraat die niet blij is. Zo snel gaat dat dus!

Morgen heb ik weer yoga, althans, mijn officiële les. Wat ik zo leuk vind aan de boel omdraaien, is dat ik steeds meer in yoga de yoga les inga. Hoe ik morgen op de bank lig, is het resultaat van al mijn keuzes van de afgelopen 167 uur. En van al die uren daarvoor.

 

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares