191

In oktober hebben 191 mannen zelfmoord gepleegd in Australië. Dat zijn 382 ouders die een kind verloren hebben. Maandag kwam ik op mijn werk en vertelde mijn collega dat een goede vriend van hem afgelopen weekend zelfmoord heeft gepleegd. Hij had alles, zo zei hij. En dat zegt dus niets, zeiden we samen. We kunnen alles hebben, maar dat is dus niet waar het omgaat. Maandagavond was ik eten bij een vriendin in Haarlem, samen met haar twee kindjes. Ik had ze lange tijd niet gezien, dus er was een boel te bespreken, te bevragen en te onderzoeken. Dochter (bijna 8) vertelde me dat ze verliefd is op Gijs. ‘Maar de halve klas is verliefd op Gijs’. Dat is best veel, zei ik, wat is er zo leuk aan Gijs?  Hij is heel zacht, zei ze. Vriendin voegde hieraan toe dat hij inderdaad heel teder is. Halverwege de avond valt broertje (5) op de grond en moet hij eigenlijk huilen. Hij loopt weg en wil niet laten zien dat hij verdrietig is. Als hij wat later terugkomt, benoem ik dit. Dat veel jongens denken dat ze stoer en krachtig moeten zijn, en dat ze zeker niet mogen huilen. Ik vertel tegen dochter, nadat ze haar broertje wat plaagt, dat wij meisjes en vrouwen hier ook iets in doen. Wij mogen de jongens laten zien dat het ok is om kwetsbaar te zijn, net als Gijs. Ik begrijp wel dat de halve klas verliefd om hem is, we hebben allemaal die tederheid in ons. We kletsen nog wat na over verliefd zijn en de andere belangrijke dingen van het leven, zoals de zangvoorstelling op 24 december. Deze maand is het movember, een maand die in het teken staat van heel veel baarden, maar vooral een maand die in het teken staat van de gezondheid van mannen. De organisatie wil graag de aandacht vestigen op ziektes als prostaat- en testikelkanker, maar ook andere issues waar mannen mee kampen, zoals zelfmoord. Meer mannen dan vrouwen plegen dagelijks zelfmoord en in Australië is het doodsoorzaak nummer 1 onder mannen in de leeftijd van 15 en 44 jaar. Wil je een foto van Gijs zien, vraagt dochtertje. Jazeker, zeg ik. Ik kijk naar een aandoenlijk, lief en mooi jochie, in al zijn puurheid en openheid. Wat gebeurt er met die puurheid en openheid als jongens ouder worden, vraag ik me af. Al zó jong hebben jongens het idee dat ze stoer moeten zijn, alles onder controle moeten hebben en dat praten over gevoelens iets voor meisjes is. Mannen zijn binnenvetters, hoor ik vaak, die praten niet over emoties. Maar waarom niet? Alle jongens zijn Gijs, alle mannen ook. En al die 191 mannen die in oktober zelfmoord hebben gepleegd, zijn ook net zo puur, zacht en teder als Gijs dat is. Het is vaak niet zichtbaar, maar wel degelijk voelbaar. We mogen jongens ondersteunen en reflecteren dat het helemaal ok is om kwetsbaar, zacht en teder te zijn. We mogen dit bevestigen en waarderen, elke dag weer. Niemand is van nature een binnenvetter. Het is een overlevingsstrategie, die een enorme impact heeft op zowel lichaam als geest. Laten we elkaar dagelijks uitnodigen om expressie te geven in hoe het werkelijk met ons gaat, met of zonder baard.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares