Abdel

Goedemorgen mevrouw, zegt de man van TNT post vanmorgen tegen mij. Hoe gaat het met u? Met mij gaat het heel goed, zeg ik, en met jou? Nou, we leven nog , zegt hij, terwijl hij naast me achter de balie komt staan. Oh, was je bang dat je er vandaag niet meer zou zijn, vraag ik hem. Nou, met alles wat er gaande is in de wereld, al dat nare nieuws wat ik de hele dag hoor. Maar luister je de hele dag naar het nieuws dan, vraag ik. Ja, zegt hij, ik heb de hele dag BNR radio opstaan. Dan moet je dat gewoon niet doen, zeg ik, dat is een keuze. En dan zet je lekker een muziekje op, of even helemaal niets. Hij begint te lachen. En al die tv, zegt hij. Ik heb geen tv zeg ik, heel rustig, maar ik blijf wel op de hoogte. Géén tv? Ben je bang, vraag ik. Een beetje, zegt hij, het is zo negatief allemaal. Op BNR is het alleen maar negatief nieuws. Hoe heet je vraag ik. Abdel, zegt hij. Je heb prachtige lange wimpers Abdel. Hij begint te lachen, Wil je ze lenen? Nee, zeg ik, ik ben heel blij met mijn eigen wimpers. Weet je wat je kan doen, zeg ik. Als je nou afentoe de radio uitzet, dan neem je even een momentje met jezelf, en dan kan je voelen hoe geweldig je bent. Even contact maken met jezelf. Dan voel je al die liefde die je bent, en dát laat je dan zien aan de wereld. Hij begint weer te lachen. Tja, Abdel, als wij twee dat niet doen, wie doet het dan? Het begint bij ons. Als jij de hele dag naar het nieuws luistert, dan neem je dat overal mee naartoe. Maar ik neem al in het weekend afentoe de tijd voor mezelf, dan sluit ik even mijn ogen, zegt hij. Maar waarom alleen in het weekend, vraag ik, waarom niet ook doordeweek? We hebben je nodig Abdel, de wereld heeft jou nodig, jouw reflectie. Wat een goed advies, dat ga ik doen, dank u wel, ik ga de radio afentoe uitzetten. U bent een positieve vrouw, bent u psycholoog? Nee, zeg ik, ik ben geen psycholoog. Bent u een filosoof, vraagt hij dan. Mmm, zeg ik, een filosoof van het hart.  Maar bent u dan niet bang? Nee, zeg ik, en weet je wat ik doe? Ik sta vol in het leven én ik weet wat er gebeurt, maar ik observeer in plaats van absorbeer. Ik blijf bij mezelf en ik observeer alles wat er om me heen gebeurt. Oh, dat ga ik doen, zegt Abdel. Observeren, en dus niet absorberen. Ja, want als je alles absorbeert Abdel, dan kan je niet die enorme liefde die je bent laten zien. En jij bent zo hard nodig, je hebt een belangrijke rol als postman, je komt op veel plekken. Zie ik u morgen weer, vraagt Abdel, Nee, morgen ben ik ergens anders, volgende week ben ik er weer. Hij kijkt mij met z’n grote bruine ogen met lange wimpers aan. We geven elkaar weer een hand. Abdel is een ster op aarde, net als wij allemaal.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares