Als een nachtegaaltje

Gisteravond was ik zingen met Chris James, een geweldige man uit Australië die op een prachtige manier werkt met de stem. Na vijf minuten zingen voel ik mijn lijf, ben ik meer in mijn gevoel en hangt er een hele fijne energie in de ruimte. Mijn nichtje Anne was ook mee, voor het eerst, en die miste toch wel de popliedjes. Geen Coldplay nummers op een avond als deze, helaas…Chris geeft workshops over de hele wereld en is ook vaak op scholen om kinderen in contact te brengen met hun stem en lichaam. Tot een jaar of zeven, zo zegt hij, voelen kinderen geen enkele angst of schaamte en zingen ze uit volle borst mee. Dan volgt er een omslagpunt en staan ze heel gespannen, houden ze hun lippen stijf op elkaar en kijken om zich heen. Ze zijn zich meer bewust van ‘de ander’ en wat die wel niet zal denken. En dit blijft vaak zo….Het leven, en alles wat hiermee te maken heeft, kan een enorme invloed hebben op onze stem. We houden ons in, voelen ons onzeker en we willen graag ‘goed’ of ‘mooi’ zingen. Een avond als deze werkt enorm bevrijdend en laat zien dat we allemaal nachtegaaltjes zijn. Ja, ik ook. Ok, the Voice of Holland zal ik er niet mee winnen, maar daar gaat het (gelukkig) niet om. Eens kijken of ik straks in bad wat liederen ten gehore zal brengen….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares