Amandelen

Het lijkt wel alsof iedereen druk is, behalve ik. Nu is dit ook wel echt de tijd van het jaar, ‘dat we druk zijn’. 31 december is een soort magische grens en voor die tijd moet er altijd van alles afgerond worden. Daarnaast hebben we de feestdagen in het vooruitzicht die een extra dimensie aan onze drukte geven, terwijl ik me soms ook afvraag waarom we onszelf dit aandoen. Maar ja, dat is een andere blog, want ik wilde het eigenlijk over mijn amandel verslaving hebben. Ik ben na mijn tiendaagse trip naar Engeland thuis gekomen in een hele grote ruimte aan tijd. Voor velen een luxe, voor mij iets waar ik best aan moet wennen. Ik ben momenteel veel thuis, en dat in combinatie met het niet druk hebben, is een uitdagende kan ik je verklappen. Los van het feit dat ik altijd iets anders wil dan wat er is (nu is het rustig, dus wil ik ook druk zijn, als ik druk ben, wil ik graag rust), heeft deze fase van ruimte en rust een grote impact op mijn noten inname, en dan met name amandelen. Ik mag best toegeven dat ik verslaafd ben aan amandelen, en dan met name mijn zelf geroosterde uit de oven (recept volgt nog). Ik heb ergens een tijd geleden besloten dat noten een heel goed, verantwoord en onbeperkt tussendoortje zijn (zeker als je verder niet snoept) maar ik ben hier ietwat in doorgeslagen. Vandaar dat ik gisteravond had besloten dat ik vandaag geen nootjes zou eten, gewoon als try-out. Dat heb ik echter niet heel lang volgehouden…Ik stond halverwege de ochtend vol verwachting naar de oven te turen (hetzelfde gevoel wat ik vroeger had als ik mijn schoen had gezet), om vervolgens een bakje met vers geroosterde amandelen op het aanrecht te plaatsen. Dat vraagt om moeilijkheden (en heel veel discipline)…..Inmiddels staat het bakje ‘verstopt’ in een kast, en ja, dat is best treurig. Het laat mij zien dat ik eet, terwijl mijn lichaam hier niet om vraagt. Ik eet ze omdat ik het lastig vind om mijn situatie te accepteren en zodoende zijn de amandelen een fijne manier om niet te hoeven voelen. Ik praat het goed door tegen mezelf te zeggen dat het in ieder geval geen snoep is en dat noten véél gezonder zijn, maar ja, who am i kidding…….Eten als afleiding en verdoving, het blijft een boeiende. Ik vermoed dat ik nog heel lang student ben op dit vlak…..

En dan nu het recept!

Doe een gepaste hoeveelheid gewone normale bruine amandelen in een bakje en besprenkel deze met limoensap, chilipoeder, kerriepoeder en wat kaneel (je kan zelf creatief zijn met de kruiden). Meng het goed en leg ze op bakpapier voor maximaal 20 minuten in de oven op stand 200 graden. Tussendoor ff husselen. Goed in de gaten houden want het kan opeens snel gaan! Enjoy (met mate….).

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares