Avondmens

Wat een ge-wel-di-ge shawl heb je aan, zei ik vanmiddag tegen een klant op het terras. Ja heh, zei ze, het fijne van deze shawl is dat je dan niet ziet hoe moe ik ben, ik zie er dan meteen goed uit. Hier moest ik wel om lachen om wat ze zei en tegelijkertijd realiseerde ik mij wat ze eigenlijk écht zei. Een keer vroeg naar bed is ook heel goed tegen moeheid, zei ik tegen haar. Ze kon het horen en gaf toe dat ze veels te laat naar bed gaat. Ik ben echt een avondmens, zei ze. Grappig, die hoor ik de laatste tijd wel vaker. Een prachtig excuus dat we gebruiken voor het feit dat we ervoor kiezen om veels te laat naar bed te gaan. Mijn collega zei het laatst ook al, dat ze een avondmens is. Ik vertelde haar dat zoiets als een avondmens niet bestaat. We kregen een leuk gesprek en dan merk ik hoe onwijs boeiend ik dat vind, met elkaar het gesprek aangaan over onze keuzes maar ook waarom we eigenlijk niet goed voor onszelf zorgen. Ik had een prachtig gesprek vanmorgen met drie favoriete klanten van mij, drie vriendinnen, die regelmatig komen. Ik vertelde hun over al mijn plannen en zodoende stelde ik hun de vraag hoe het toch komt dat het met zoveel mensen niet goed gaat. Zij beaamden dit alle drie en kennen veel mensen die anti-depressiva of slaappillen slikken en ook de burn-out komt de laatste tijd heel vaak naar boven in gesprekken. Ik zei dat het zo belangrijk voelt dat we het onderwerp ‘selfcare‘ bespreekbaar gaan maken en dat het op de agenda komt te staan. Welke agenda dan ook. Ik spreek veel mensen en wie ik ook spreek, ik hoor overal hetzelfde. En ja, het lijkt wel alsof we allemaal avondmens zijn….Ik heb nu een date met de dames om een keer verder te praten over het onderwerp. Na mijn vertrek bij Bagels & Beans….ik vermoed dat dit mijn nieuwe hang-out gaat worden, maar dan vanuit een andere rol….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares