BH

Ik sta in een net iets te klein en nat badhokje in het Marnixbad. Ik ga zwemmen met mijn zus. Ik pak mijn bikini uit mijn tas en kom tot de ontdekking dat ik het bovenstukje niet bij me heb. Ohoh, roep ik naar mijn zus, die naast mij in het hokje zit, ik heb mijn bovenstukje niet bij me! Ik begin te lachen en vraag me af in welke wolk ik met mijn hoofd heb gezeten. Mmm, misschien even naar boven lopen om te kijken bij gevonden voorwerpen, of je daar iets kan lenen? Ik voel geen enkele beweging naar boven en kijk naar mijn BH. Ik kan wel in mijn BH, toch? Ach ja, waarom niet, zegt mijn zus terug. Laat ik nu net de meest a-sexy BH aanhebben die ik bezit, dat scheelt weer. In mijn bikinibroekje en sexloze vleeskleurige BH loop ik triomfantelijk het hokje uit. Gewoon doen alsof er niets aan de hand is, zegt mijn zus. Dat lukt vrij aardig, totdat ik door de deur loop en naar een vol zwembad loop. Met een licht ongemak stap ik zo snel mogelijk het zwembad in. Ik loop naar de rand en een vrouw en een man kijken mij en mijn BH aan, althans, dat denk ik. Ik begin te lachen en zeg dat ik mijn bovenstukje vergeten ben, dus dat ik daarom mijn BH aan heb. De vrouw begint te schateren en vindt het helemaal geweldig. Das toch hardstikke stoer dat je dat doet, zegt ze in plat Amsterdams. En daarbij, je hebt toch zeker schijt aan wat anderen van je denken. Zo is het maar net, denk ik, als ik baantjes ga zwemmen. Niet helemaal mijn woordkeuze, maar ik ben het helemaal met haar eens. Als ik thuiskom, ligt mijn bovenstukje keurig op de plek waar die al de hele week heeft gelegen. Typisch.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares