Bij de notaris

Vanmiddag hadden James en ik een afspraak bij de notaris voor ons samenleefcontract. Wij hebben op het moment een hond (Lucy) te logeren en die neem ik inmiddels overal mee naartoe….dus ook naar notaris Herman. Lucy als onze getuige, zoiets. Notaris Herman is een goeie vriend van James, hij komt daar al jaren over de vloer. Het is altijd enorm lachen met hem, en zo ook vandaag. Het viel een beetje tegen dat hij een zwart tapijt in zijn werkkamer had liggen en dat Lucy enorm aan het verharen is. Van vreugde ging Lucy ook nog onder de vergadertafel liggen kroelen en krabben aan het kleed waardoor ik geheel de slappe lach kreeg. We hebben in geuren en kleuren van notaris Herman uitgelegd gekregen wat de mogelijkheden zijn voor samenwoners zoals wij. Maar er kan natuurlijk ook getrouwd worden, zei hij voorzichtig. Pas op Herman, zei ik, dat is als vloeken in de kerk. Kan ik zelf ook nog wat persoonlijke dingetjes opnemen in ons contract, vroeg ik Herman. Ja hoor, waar zat je aan te denken? Nou, dat James beter gaat communiceren. Herman vroeg zich af of ik dat wel moet willen…..James die gaat zeggen wat hij denkt…
Blijven jullie nog even om te stofzuigen, vroeg Herman na afloop. Lucy was enorm blij dat we klaar waren en rende naar buiten. Wij krijgen een opzet van een contract toegestuurd en moeten dan nog een keer terugkomen om te tekenen.  Toch jammer dat ik die plastic harten ringen niet gekocht heb, zei ik buiten tegen James. Heel grappig, maar dat vond hij helemaal niet jammer. Mmmm, die koop ik dan voor onze volgende afspraak..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares