Blijdschap om de dood

Vanmorgen vertelde mijn yogaleraar over zijn vakantie in Amerika, waar hij net van terug was. Wat hem geraakt had, was de enorme vreugde en blijdschap over de moord op Bin Laden. In het vliegtuig terug vroeg iemand aan zijn buurman wat hij het mooiste van zijn vakantie vond en deze man had met een grote lach geantwoord ’that Bin Laden is dead’. Mijn  yogaleraar vroeg zich af hoe het komt dat mensen blij zijn om een moord, ongeacht wie de persoon is. Hij maakte de vergelijking met Bali, waar mensen feest vieren als er iemand overlijdt. Op een natuurlijke manier. Ze vieren dan het leven van de overledene en met hun blijdschap kan de spirit in alle rust naar boven. Maar Bin Laden is vermoord, dat is wel even wat anders. Op 4 mei, vlak voor dodenherdenking, vroeg ik mij heel even af: zou er iemand aan Bin Laden denken? Een gewaagde gedachte misschien, maar hij was er wel. Ik denk dat er een Bin Laden in ons allemaal zit, en dat wat hij gedaan heeft, niet goed was. Maar dat er achter zijn daden een man was, een vader, een echtgenoot, een vriend en al die andere dingen, die we allemaal niet willen of kunnen zien. We zien alleen de terrorist. In welke mate kunnen de mensen die intens blij zijn over zijn dood, het kwade/slechte in zichzelf omarmen. Een mens is niet alleen zijn daden. Tijdens de les deden we veel oefeningen ondersteboven, zoals op ons hoofd staan, zodat we de wereld afentoe ook even van een andere kant kunnen zien. Het kan soms heel zinvol zijn, om mensen of situaties vanuit een ander perspectief te aanschouwen. Die paar ademhalingen dat ik vanmorgen op mijn hoofd stond, zag de wereld er even heel anders uit. Best verfrissend!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares