Bob de kok

Ik was onlang uiteten met mijn schoonfamilie in restaurant Bling in Leusden voor de trouwdag van mijn schoonouders. In de middag merkte ik dat ik een lichte aandacht had op het feit dat ik geen idee had wat ik die avond zou gaan eten en dit vond ik geen fijn gevoel. Ik voelde wat nervositeit en ging voelen wat ik nodig had. Het idee kwam in mij op om het restaurant te bellen. Mijn hoofd vond dit vreselijk overdreven, mijn lichaam maakte een sprongetje. Dus ik ging bellen. Ik kreeg Bob aan de lijn en Bob was ongelofelijk aardig. Ik vertelde hem dat ik geen gluten en lactose eet en of de keuken hier rekening mee kon houden. Ik heb een heerlijk stukje zalm voor je liggen, is dat wat..? Bob bleek de kok te zijn, mooier kon ik het niet krijgen. Hij kreeg wel vaker dit soort dieet verzoeken dus het was geen probleem, en ja, die zalm klinkt heerlijk, zei ik.  Ik doe er dan een ander sausje bij, zei Bob. En vooraf de gamba’s, ok? Geheel in mijn nopjes kwam ik ’s avonds het restaurant binnen en ik kon voelen dat mijn keuze om te bellen met Bob een verdieping was in de liefde voor mezelf.  Voordat we gingen bestellen ben ik nog even naar de keuken gegaan om Bob de kok een hand te geven. Ik heb speciaal glutenvrij brood, wil je dat ook? Ik heb die avond heerlijk gegeten en ik kon echt voelen dat mijn eten met veel aandacht was bereid. Ik vind het goed voor mezelf zorgen steeds leuker worden. Natuurlijk was er nog die vraag in mijn hoofd….wat zal mijn schoonfamilie van deze actie denken…? Ook die vraag kan ik steeds beter loslaten..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares