Boeken

Ik was lange tijd een fervente lezer en kon echt boeken verslinden. Van jongs af aan al. Romans en zogenaamde spirituele boeken gingen er bij mij in als zoete koek (of zelfgebakken appeltaart). Met vakantie gaan, betekende stapels boeken mee en ik heb zelfs nog een bibliotheek fase gekend. Dan kwam ik met acht boeken thuis waarvan meer dan de helft ongelezen op mijn nachtkastje bleef liggen…tóch iets teveel van het goede. Over mijn nachtkastje gesproken, die was altijd ruimschoots gevuld met stapels boeken die ik écht nog moest lezen. Geleidelijk aan is hier een grote verandering in gekomen. Het begon al met minder boeken in mijn boekenkast, minder boeken kopen, minder boeken in mijn nachtkastje en vanaf begin dit jaar is er zelfs minder interesse in het lezen alom gekomen. Ik begin met een roman om deze vervolgens rond te laten slingeren en niet uit te lezen. Zogenaamde spirituele boeken boeien me niet meer en na een paar bladzijdes ben ik afgeleid. Best een verontrustende ontwikkeling voor een actieve lezer zoals ik. Want wat dán? Ik zag mezelf als een levenslezer, ik en mijn boeken, tot de (mijn) dood ons scheidt. Ik ben nu op een punt beland, en dit heeft ook met mijn ervaringen in Engeland te maken, dat ik een grote boodschappentas met boeken heb gevuld die ik niet meer in huis wil hebben. Nee, ook niet in mijn boekenkast. Wat ik al een tijdje voelde maar nog niet kon plaatsen, kan ik nu wel. Dat is dat boeken een energie met zich meedragen, namelijk de energie van de schrijver. Het blijven zijn of haar woorden, zijn of haar ervaringen, en die voelen niet altijd zuiver en vanuit liefde geschreven. Waar ik eerst alles los en vast las om, zo kan ik nu zien, iets te vinden of mezelf mee te vullen (leuk tijdsverdrijf), ervaar ik nu dat de meeste boeken mij niet meer raken. Ze voelen als niet waar, als liefdeloos of als heel mentaal. Maar ja, wat doe je dan met al die boeken (en al die tijd waarin ik nu niet lees…)? Een paar heb ik op marktplaats gezet, en de rest zit in een grote tas en deze staat buiten in de gang. Bestemming onbekend. Er kwam net een man langs die een boek wilde kopen en die keek verlekkerd naar die tas dus met enige terughoudendheid heb ik wat boeken uitgestald op de grond. Zijn ogen viel op een zogenaamd spiritueel (gloednieuw) boek waar hij wel interesse in toonde. Ik voelde een reactie in mijn lichaam en merkte, nee, als ik nu heel eerlijk ben, ga ik dit boek niet aan hem verkopen. Het voelt alsof ik broodjes verkoop en eigenlijk net een heel onsmakelijk broodje heb klaargemaakt met oude mayonaise ofzo, zonder liefde en aandacht gesmeerd, en dit broodje ga ik dan aan iemand verkopen. Nee, dat voelt niet langer goed. Ik zei eerlijk tegen hem dat dit boek voor mij niet goed voelt, dat dit boek niet gaat om eigen verantwoordelijkheid en dat ik dit niet wil verkopen. Hij pikte het meteen op, zei dat hij heel erg van eigen verantwoordelijkheid houdt, en gaf me het boek terug. Ik heb hem nog een ander boek kado gedaan en heel tevreden met zijn aanwinst namen we afscheid. Wat ik nu met al die tijd doe? Ik ervaar bijvoorbeeld bij het naar bed gaan dat het heerlijk ontspannen slapen is om gewoon te gaan liggen en niets te doen. Mijn hoofd rust te geven en daarmee mijn lichaam ook. Ik doe mijn overheerlijke eyepillow op mijn ogen en lig. Ik val vanzelf in slaap….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares