Chillen op je billen

Het afgelopen weekend had ik mijn ‘coming out’ met mijn nieuwe initiatief Chillen op je billen, een idee dat al langer binnen in mij zat en nu zo heerlijk leuk naar buiten komt. Zoals dat bij mij gaat met nieuwe dingen, ietwat impulsief, heb ik dus al een website, logo en flyer en ben ik laatst met James in een overvolle Ikea tien schapenvachten, tien kussentjes en tien dekentjes gaan kopen. Het ging allemaal best snel, ik denk soms gewoon wat minder lang na, en zodoende was ik dus zaterdag en zondag bij het Koken, Eten en Leven event in het Inspiratiehuis in Hoofddorp. Ik had een eigen ruimte waar ik alles heerlijk rustig had neergelegd, muziekje en wierookje erbij en vervolgens ben ik vol enthousiasme aan de slag gegaan. Zaterdag vond ik het best nog spannend, omdat het echt voelde als iets van mij, no more hiding, here i am, zoiets. Ik kan niet anders zeggen, het was super. We hebben gedanst om te vieren hoe geweldig we zijn, we hebben heerlijk op de zachte vachtjes gelegen met eye-pillows op terwijl er een denkbeeldige vlinder op onze neus zat en we hebben gekletst over alle dingen die in het moment naar boven kwamen. Jongens, meisjes, van 4 tot 12 jaar oud, ik heb ze allemaal in mijn ruimte gehad. Het valt mij dat er zijn niet veel kinderen zijn die zichzelf echt leuk en (vet) geweldig vinden. Op zich verbaasde mij dit niet, want ik was ook zo. Gewoon blij zijn met jezelf, om wie je bent, dat is zo makkelijk nog niet. Een jongetje Johan vertelde mij dat als je jezelf geweldig vindt, dat dit volgens zijn moeder betekent dat je ijdel bent. Of een andere moeder vertelde mij dat haar zoon Ruben beperkt is dus als hij teveel werd, ik het maar moest laten weten. Zo is er altijd wel iets, en groeien we op, zonder ooit echt ontmoet te worden voor wie we werkelijk zijn. En dit is geen oordeel naar ouders (ik ben net zo goed een ouder, voor alle kinderen die in mijn leven zijn), want we doen allemaal wat we kunnen en met de beste intenties. Dus ik ook, afgelopen weekend, als chillen op je billen juf. Zondag voelde ik mij al een stuk relaxter en kon ik voor mezelf, én voor de kinderen voelen, Ik mag er zijn, en jij mag er zijn. Voor mij was er niemand beperkt of ijdel, alleen maar geweldige kinderen die mij een prachtige, rijke en leerzame ervaring hebben gegeven. Het fundament voor chillen op je billen is gelegd, nu kijken hoe het zich gaat ontvouwen….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares